Helemaal alleen met een tijger

Vanavond zal ik voor het eerst alleen zijn in ons huisje. Ik zal alleen thuiskomen, eten, knuffelen met de tijger en gaan slapen. Ik zal alleen opstaan en vervolgens weer alleen thuis komen om de hele cirkel weer opnieuw te beleven. Overal ter wereld doen honderden, duizenden, miljoenen mensen dit elke dag alleen en toch kijk ik er tegen op. De boyfriend moet voor het werk enkele daagjes erop uit trekken en ik sta dus in voor de bewaking van het thuisfront. Versterkt door poes en chinchilla natuurlijk. Hij heeft me op het hart gedrukt voorzichtig te zijn en enkele praktische zaken 1000 maal herhaald. Dat ik de chauffage ’s nachts moet afzetten, en wanneer ik het huis verlaat het alarm opzetten en dat ik gezond moet eten en  zo ging het nog wel even verder. Jammer genoeg is niet alle raad even goed blijven hangen, dit was zowat wat ik me nog herinner. Allemaal dingen die ik natuurlijk zelf ook weet, maar waarover boyfriend zich zorgen maakt als hij ze niet kan controleren. Wanneer ik al onder de lakens lig kijkt hij namelijk  graag nog eens extra op de thermostaat, en als ik de poes eten geef gaat hij stiekem kijken of het bakje niet te veel of te weinig gevuld is. Wanneer ik macaroni maak kijkt hij over mijn schouder mee of ik niet te veel kaas gebruik (vet..) en overdag krijgt hij graag een berichtje met de bevestiging dat alles nog oke is en dat ik veilig vanuit het huis tot op het werk ben geraakt en dat ik het alarm heb aangezet.  ik overdrijf uiteraard, maar de boyfriend is graag van alle dingen op de hoogte.

Ik ga hem missen en eerst keek ik er enorm tegen op, maar aan de andere kant ga ik best wel genieten van deze tijd voor mezelf. Ik kan lekker maken wat ik wil, zonder te moeten horen dat het ongezond is of dat hij het niet lust. Ik kan rommel maken en deze gewoon laten liggen, niemand die zich eraan kan storen. Ik kan kijken op TV wat ik wil zonder ondertussen naar voetbal te zappen om ‘even’ te zien wat de stand is. Ik kan luidkeels zingend opstaan want ik maak toch niemand wakker! En laat ons eerlijk zijn: ik ga het huis lekker warm stoken en chips en koekjes als avond eten nemen. Gewoon, omdat het voor deze ene keer eens kan. Ik ga de poes stiekem een extra bakje geven omdat ze zo zielig kijkt en ik vind ze best schattig met haar extra kilootje. Ik ga de afwas laten staan, gewoon omdat het kan. Ik ga in de zetel eten in plaats van aan tafel en me weer helemaal voelen zoals op kot! Gewoon omdat het kan.

Ik  ga de komende dagen genieten van mijn ‘eenzaamheid’ maar ook  enorm blij zijn wanneer ik de boyfriend vrijdag weer kan begroeten, want eerlijk waar ik mis hem nu al. Ik zet alvast zijn lievelingseten op het menu ;).

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s