Velvet Bomber*2

Al van bij de sneakpeaks wist ik dat ik het boek wou hebben… Zowel op facebook als op instagram zag ik regelmatig een tipje van de sluier passeren. En toen lag het eindelijk in de winkel, het boek met de gouden cover.

Bij het zien van het bomberjasje ging ik direct mijn exemplaar halen in de winkel, ik surfte wat rond op zoek naar stof maar zag niet direct wat ik zocht, zonder dat ik echt wist wat ik zocht… U herkent zich ongetwijfeld in dit gevoel. Tot, ik deze blogpost zag. Ik reed diezelfde dag tot bij Madeline en kocht er Velvet en glitterboordstof.

Ik tekende het patroon en naaide binnen en buiten jas vlotjes in elkaar. Daarna botste ik op een probleem. De stap met de boorden… Ik zag het niet, ik probeerde wat blogposts te lezen maar las daar vooral dat iedereen zijn eigen goesting had gedaan met de boord… Ik stuurde een berichtje naar Griet maar smeet het ding toch aan de kant voor die dag. Die dag werd een week, die week werden er twee. Want zo gaat dat met dingen die je aan de kant smijt, oprapen gaat maar moeizaam.

Tot de dag dat ik mezelf dwong om door te zetten en het eigenlijk kinderspel bleek te zijn eenmaal je de logica zag… Helaas bleek dat ik een beetje te weinig boordstof had om ook de mouwen af te werken. De tijd ding voorbij en ik vond maar geen tijd om te gaan bijhalen. Zo lag het bijna afgewerkte vestje weer voor een week of twee aan de kant. Tot de dag dat het eindelijk mouwboordjes kreeg…

Hier gaf ik mijn eigen twist aan het patroon. Het was altijd de bedoeling dat mijn blauwe velvet de buitenstof werd en mijn roze de voering. Maar u kent mij, mijn liefde voor roze is onmiskenbaar. De blauwe velvet was echter te schoon om te degraderen naar voering… Dus maakte ik hem omkeerbaar. Problem solver dat ik ben πŸ˜‰

Dat brengt de stand op LMV – Others: 1-1

Liefs, Kelli xXx

Advertenties

Harlequin met een vleugje Odette

Gelukkig nieuwjaar!

Volgens de etiquette is dit nog toegestaan tot eind januari, ik ben dus te laat maar vind het toch netjes mijn eerste bericht zo te beginnen! πŸ˜‰ Nieuw jaar, goede voornemens – die twee zijn automatisch gelinkt, toch? Niet bij mij… Ik geloof niet in new year, new me toestanden, maaaar als je er wel hebt gemaakt wens ik je uiteraard niets dan geluk en hoop ik mee dat je erin slaagt! Dit jaar doe ik trouwens ook een kleine afwijking op die regel…

Bij het opruimen van mijn naaikamer kwam ik namelijk veel boeken tegen, boeken, losse patronen, gekochte PDF patronen… Allemaal ongebruikt. Bijgevolg zat ik meer te bladeren in boeken en patronen waar ik het bestaan al lang van vergeten was in plaats van de boel op te kuisen en zo bedacht ik een nieuwe regel voor mezelf. Bijna al mijn maaksels komen uit de LMV magazines, iets met vertrouwd en veilig? Dit jaar ga ik dus PROBEREN elke LMV creatie te laten opvolgen door een andere. Al zou ik het geen voornemen noemen maar een uitdaging.

Beginnen doe ik met… een La Maison Victor creatie…

Bij het zien van de (voorlaatste) seeyouatsix collectie was ik direct weg van de sanseveria’s, mijn naaiende vriendinnen deelden die liefde niet en keken vreemd op toen ik verkondigde dat het een stofje voor mij was en niet voor mijn 5-jarig petekind. Ik voelde dus een beetje verwerk angst… maar deed het toch! Door het drukke patroon van de stof ging ik voor een simpel patroon in de snit. Volg je nog? Ik greep terug naar de allereerste LMV en maakte nog eens een Harlequin jurk.

Ik voorzag de Harlequin van een kleine twist, bij het maken van de Odette was ik namelijk vooral weg van de mouwboorden, bijgevolg kreeg mijn Harlequin jurk de mouwen van de Odette. Ook het beleg liet ik weg, ik ging voor de 80% techniek met een boordje uit dezelfde stof.

Ziezo, creatie nummer 1 van 2018. Technisch gezien werd deze zelfs nog in 2017 genaaid… maar het geheel op foto krijgen is een ander paar mouwen bij me πŸ˜‰ (net zoals deze jurk). Deze week was ik op een zonnige dag op de koffie bij Tamara, zij speelde (gewillig) fotograaf en ik ging met een paar outfits voor de lens…

LMV – Others: 1-0

Liefs, Kelli xXx

Baby, it’s cold outside!Β 

In februari kreeg ik als verjaardagscadeautje een prachtige mantelstof. En dat van mijn broer ;), dat het om een roze stof gaat zal u niet verbazen? 

Diezelfde maand kwam deze la maison victor op mijn bureau te liggen, en 1+1 = 2 natuurlijk.

Ik naaide de jas vlotjes in elkaar, op de zakken na. De beschrijving klopte (in mijn ogen) langs geen kanten en na menig blogbericht met dezelfde klacht besloot ik te freestylen zoals we dat noemen en de zakken er op te naaien zoals ik dat zelf wou, nah!

10 maand later laat ik u graag de foto’s zien, iets met het warm weer in februari en maart? πŸ˜‰ 

Voor het gemak stal ik even een schattige teddybeer in de zoo van Beverlo om mee te poseren.

GeΓ―ntreseerd in het berepakje dat onze kleine Casanova draagt? Handmade door zijn mama, meer daarover vindt u hier!

Ik wens jullie alvast een hartverwarmende kerst toe en een nieuwjaar met veel vuurwerk! 

Liefs Kelli xXx

Oceansidedress part 2

Vlak na nummer 1, kwam nummer 2.  “Kelli, dat is meer dan 2 maand geleden…” hoor ik u denken? Klopt… en toch werden de foto’s op dezelfde dag genomen. We zouden dus kunnen stellen dat ik achter sta. 

Consequent mijn maaksels online gooien is dit jaar niet een van men sterkste kanten geweest zo blijkt πŸ˜‰ 

Naar de jurk? Patroontje is nog steeds de Oceanside dress, ik maakte dezelfde maat maar gebruikte een dikkere tricot (die je vindt bij Verritas) met een andere pasvorm tot gevolg. Deze zit veel strakker.

Door de streepjesstof is het geheel moeilijk op foto vast te leggen maar zij deed haar best, ik probeerde de rest te doen maar voor een publiek poseren is niet zo mijn ding, met ietwat verlegen foto’s tot gevolg  πŸ˜‰ 

Liefs, Kelli xxx 

Odette in het lang

Want ja… dan zet je eens een blouse op het programma en dan wordt het alsnog een jurk… oeps πŸ˜‰
Ik denk ook nog aan een Donna, eens zien of dat gewoon een blouse blijft.

Het patroon werd al talloze keren door naaiend Vlaanderen (en daarbuiten) gebruikt dus daar moeten geen woorden aan vuil gemaakt worden men dunkt. Ik hou het op enkele fotootjes. Vakkundig gemaakt door haar, inclusief belletjes geblazen door haar

Het stofje werd opgediept uit mijn kast en is al een tweetal jaar in mijn bezit. Een stoffenspektal couponneke. 

Oceanside Dress

Jurkjes, ik denk dat er 100 in mijn kast hangen… en toch… toch blijf ik er maken.

Deze keer was het de liefde voor een nieuw patroon, de oceanside dress is een nieuw pareltje van itch to stitch.

Kent u niet? Ik kende het ook niet… maar thank God voor naaivriendinnen als die van mij. Op onze wekelijkse get together (waar doorgaans meer gebabbeld dan genaaid wordt) zag ik deze versie onder mijn neus verschijnen. Iedereen aan tafel werd verliefd met mij op kop.

De versie die ik u vandaag presenteer is trouwens niet de eerste die van onder mijn machine rolde… Wat nogmaals mijn liefde voor het patroon benadrukt. Ik maakte de eerste versie en dook direct in mijn stoffenvoorraad voor versie nummer twee. Ik vond nog een prachtig tricootje van bij Madeline, overwon mijn knip angst voor het prachtige stofje en stikte het op twee uurtjes in elkaar (inclusief overlock). 

Voor het maken van de foto’s kon ik rekenen op deze topper

Hello Sunshine

Hier liet ik het al eens vallen, een meisjesdroom van mij… de titel van het blogbericht zegt waarschijnlijk genoeg…

Blijkbaar ben ik nog niet te oud om meisjesdromen te laten uitkomen… want het gebeurde! In april begon ik aan mijn opleiding stewardess, ondertussen ben ik al ettelijke keren van grond gegaan πŸ˜‰

Wat ook in april gebeurde… het viel hier stil. De opleiding was best intensief en veel energie voor andere dingen bleef er niet over. 6 weken lang werd er letterlijk geen steek genaaid.

Tijd om daar verandering in te brengen πŸ˜‰ ondertussen ligt er weer een stapeltje afgewerkt klaar te wachten op foto’s en is de to sew lijst ook weer sterk aangevuld.

De aftrap wordt gegeven door een nieuwe Sunshine dress van patterns4pirates. Ik maakte de jurk al twee maal maar koos deze keer voor de cross over variant. Het bovenstuk van de jurk is de L zonder aanpassing. Dan ging ik over op een kleine hack… Ik plaatste een tailleband waarop ik een sierlint met de hand vastzetten om vervolgens voor het rokdeel twee rechte stukken stof aaneen te zetten. De split knipte ik na een pasbeurt op gevoel. 

Foto’s werden genomen in Hurghada op een werkstop. Het nuttige aan het aangename koppelen heet dat πŸ˜‰

Stof en fournituren: infinity, Heusden-Zolder

Hopelijk weer goed vertrokken voor een zomer vol moois!

Liefs Kelli, xxx