Harriët

In mijn hart ben ik een K3’tje. Het is een uitspraak die ik vaak doe. Jammer dat ik niet kan zingen of ik had op de eerste rij gestaan om ook echt een K’tje te worden. In mijn kleerkast zou ik maar al te graag een K3’tje zijn. Jammer genoeg is het niet maatschappelijk aanvaard om een hele dag in een roze tutu met een tiara op je hoofd rond te lopen. Tenzij je 5 jaar bent natuurlijk. Helaas ben ik geen K3’tje noch 5 jaar dus ik moet mijn outfits aanpassen. In de mate van het mogelijke binnen de sociale lijntjes kleuren. Toegeven, soms draag ik een tiara. Sociaal aanvaard of niet. Wanneer ik ’s morgens zin heb om prinses van de dag te zijn gaat dat ding gewoon mijn hoofd op. Vrienden en vriendinnen kijken er ook niet meer van op als ik ergens binnenkom in een suikerspin outfit. Van kop tot teen in het roos dus. Met of zonder tiara. Helaas passen mijn rode haren niet zo fantastisch goed met mijn roze outfits dus duikt er tegenwoordig veel blauw op in mijn outfits. Koningsblauw of prinsessenroos, beide vallen dezer dagen in mijn smaak. Al zal u merken… Ja, ik veranderde al weer van coupe 😉

Stof: Gekocht op de markt in Maastricht                                                                                              Patroon: Harriet jurk uit LMV

1462707020491.jpg

1462707074938.jpg

1462707105621.jpg

1462707134239.jpg

1462707165067.jpg

Ik moet eraan toevoegen niet geheel blij te zijn met de jurk, ik denk niet dat ze veel uit de kast zal komen. Het was namelijk één van de eerste werkjes op mijn nieuwe machine (maar bleef dan we-ken liggen omdat ze te groot was) maar zoals u ziet kende de machine en ik elkaar nog niet zo goed met trekkende naden tot gevolg…

Op naar een diepere kennismaking zou ik zeggen ;). Oh nog 1 foto met de fotograaf van dienst? Meet the brother.

1462707280061.jpg

Liefs Kelli, xXx

Simply Imke

Veel heeft ze niet nodig om te stralen. Mijn oogappel. Ze showt voor u de simple dress van Kaatjenaaisels, een gratis patroon hier te vinden.

Ik maakte de 4 jaar voor deze 4jaar& 1 maand oude dame maar vind hem wat ruim zitten, hertekenen en opnieuw maken is de boodschap want het is een echt speeljurkje.

Stof: een coupon die ik op de kop tikte bij Madeline.

20160508_154959.jpg

20160508_155003.jpg

20160508_154943.jpg

20160508_155001.jpg

20160508_155003.jpg

20160508_155310.jpg

20160508_155252.jpg

Sinds kort is ze in-to staartjes. über schattig toch! Het staartje blijft echt een hele dag vrolijk meehuppelen.

Ik hoop dat jullie samen met ons genieten van deze zomerprik in de lente.

Liefs Kelli xXx

Een meter met een idee.

Een verjaardagsjurk voor mijn petekindje. Dat met een bijpassende kroon. Uiteraard kwam dat plan op de donderdag voor haar feestje (zondag). Meer bepaald, op donderdag avond toen ik hier was.

Last Minute is my middle name. Ken je dat? Het rode lampje dat brandt om te gaan tanken, je GSM die al weken trager gaat en plots te weinig ruimte heeft om die ene foto te trekken, de afwas doen wanneer je geen andere borden meer ter beschikking hebt, naar de kapper bellen op dinsdag en hopen op een plekje op vrijdag, op vakantie vertrekken op maandag en zaterdag een valies gaan kopen, op de vooravond van een examen nog 100 pagina’s te leren hebben, op de ochtend van datzelfde examen ontdekken dat je nog een hoofdstuk helemaal niet geleerd hebt, merken dat de boter op is wanneer de pan al op het vuur staat. Dat en nog veel meer, dat ben ik.

Pas op, ik plan de dingen wel. Ik ben een planner. Met lijstjes, kleurtjes en fluostiften enzo maar toch loopt het ergens mis. Tijdens de examens heb ik een strak schema afgelijnd per uur in verschillende kleurtjes voor verschillende activiteiten. Wanneer iets op/leeg is schrijf ik het netjes op het boodschappenlijstje en ik maak een hele to do lijst voor op mijn vrije dag.

Waarom ik dan toch 2 dagen voor ik op reis vertrek achter mijn identiteitskaart moet op de gemeente? Waarom ik dan toch de avond voor mijn reis de jurk naai die al weken in mijn hoofd zit? Waarom ik dan toch de dag voor een verjaardag op zoek moet naar een cadeautje? Misschien was ik niet helemaal accuraat, uitstellen in my middle name. Studeren? Eerst een dutje. De afwas? Eerst een aflevering van greys anatomy, alle twee dan… Naar de winkel? Ik kan vanavond toch iets anders eten, ik ga morgen wel… Maar ik dwaal af, het ging hier over een ingeving op het laatste moment en technisch gezien is dat geen uitstel 😉

Bijkomende probleem, voor de jurk die in mijn hoofd zat had ik helemaal geen patroon liggen. Ik stelde in mijn hoofd een plan op. Ik zou vrijdag avond naar de bibliotheek gaan: het boek halen alsook het patroon tekenen en de stof knippen, zatervoormiddag zou ik de jurk naaien want zaternamiddag had ik al plannen. Helaas wou Murphy ook meedoen met mijn plan. Vrijdag is de sluitingsdag van de plaatselijke bibliotheek. Helaas pindakaas, zatervoormiddag ging ik dus naar daar, ik tekende het patroon en knipte de stof, zondagochtend stond ik extra vroeg op en Hallelujah het kind had in de namiddag een schoon jurkje, al zeg ik het zelf.

Murphy zou Murphy niet zijn als hij nog een paar dingen in petto had… Een blinde rits in een jurkje met voering? Ik gebruikte het boek Stof voor durfhetzelvers 2 maar vond de uitleg niet zo duidelijk. Het jurkje zit in elkaar maar ik vermoed dat er een veel simpelere en snellere manier is om dit type jurkje te maken… Iemand het gouden filmpje of tutorial? Iemand die een naaidate ziet zitten? Let me know please!

Genoeg gezeverd. Tijd voor de foto’s! (Stof is een Efteling stofje gekocht bij Madeline, patroon komt uit stof voor durf het zelvers 2: Renee (met ingekorte mouw) plus Vienna)

1460291727469.jpg

1460312802075.jpg1460312907121.jpg

Dat lachje, daar doen we het toch voor. (Let u astublieft niet op de geïmproviseerde kroon die ontstond in de 10 minuten die ik overhad voor het feestje 🙂 )

Liefs Kelli xXx

 

 

Kwam een man in de stoffenwinkel…

En hij zette zich vooraan op de bank. Een beetje rondkijkend en hopend dat het niet te lang zou duren. Tot hij in al die stofjes plots kledij zag. Meer specifiek: totdat hij doorhad dat hij met deze stofjes zijn eigen trui kon samenstellen. Toen stond hij plots met een paar rollen en een puppyblik me aan te staren.

Over de man in kwestie ga ik niet uitwijden, hij blijft lekker anoniem. 😉 Over zijn nieuwe T-Shirt mogen jullie alles weten.

Het is een patroon uit LMV (hoe kon het ook anders). Met name het Tour T – Shirt (editie 1 – jan 2015). Maar aangezien meneer anoniem van customized houdt koos hij voor smalle mouwboorden en een brede boordband beneden in plaats van gewoon omzoomen zoals beschreven in het magazine. De stof vonden we bij Nostexx, de vestiging in Hasselt. Het is een stofje uit de kindercollectie maar dat mocht ik niet zeggen 😉 Ik vond daar ook meer dan alleen dit stofje, dat kan ik wel zeggen!

20160403_175749.jpg

 

20160403_175837.jpg20160403_175843.jpg20160403_175811.jpg

He projectje was net wat ik nodig had. Een makkelijk en snel (2uurtjes met meten – patroon tekenen – knippen- naaien – overlocken – en een snel wasje tussendoor erbij). Het was hier namelijk al even stil. Dit omdat alle projecten UFO’s werden. Ik maakte een trui, maar vond geen juiste boordband, het zelfde verhaal bij een rok, ik maakte een jurk maar liet hem liggen zonder mouwboorden en dan maakte ik nog een jurk die een maat te groot bleek maar deed geen aanpassingen… Door een geslaagd projectje heb ik wel de goesting om de UFO’s aan te pakken en mijn schaar te zetten in nieuwe stofjes. Snel meer dus!

 

Liefs Kelli xXx

 

Alles of niets

Ik ben een alles of niets persoon. Of de hele zak chips gaat eraan of ik raak geen enkel chipje aan, of de hele doos koeken wordt verorberd of ik eet helemaal geen koekje. Of ik ga een uur fitnessen aan 120% of ik plof in men zetel en beweeg niet, tenzij om te zappen. Of ik maak een compleet verse maaltijd of ik eet een cornflakes, rechtstreeks uit het pak.

 De middenweg, het zogezegde grijs is bij mij ver zoek, laat staan dat ik er 50 tinten van heb. Ik zou ook een kommetje chips kunnen eten, 1 pakje koekjes of op een rustig tempo gaan lopen, joggen zelfs. Ik zou ook een maaltijd in de oven kunnen zetten of ik zou ook kunnen gaan slapen om 23uur in plaats van om 20u of 06u00.

Tenminste in theorie. In praktijk ben ik nu eenmaal een mens van uiterste. Als ik dieet doe ik dat met ’s morgens een potje yoghurt, ’s middags een beschuitje en ’s avonds wat sla. Als ik niet dieet doe ik dat met een pak koeken als ontbijt, een broodje als middagmaal en een drie gangen menu als avond maal.

Het is ook bijna onmogelijk om een compromis te maken met mij. Pas op, ik ben geen moeilijk mens he, 90% van de tijd ga ik u zeggen “het maakt me niet uit” en dat is dan ook echt zo. Maar in die overige 10% valt er geen land met me te bezeilen. Als ik zeg dat ik dan blauw wil zal het blauw worden. Ook al ligt oranje in de buurt van blauw en is dat een mooi compromis. Ik ben een alles of niets persoon.

1 keer per jaar kroon ik mezelf Koningin van KelliLand en zal iedereen doen wat ik leuk vind. Die 1 keer per jaar komt er dit weekend aan J Dit weekend ga ik namelijk mijn verjaardag vieren, naar goede jaarlijkse gewoonte doe ik dat niet 1 dag, waar ik het normaal bescheiden op een weekend hou ga ik dit jaar ongegeneerd voor 4 dagen mijn goesting. Zonder compromis. Bij deze mijn planning.

Vrijdag 12 februari: Stof shoppen op de markt in Maastricht

Zaterdag 13 februari: een dagje naaien afsluiten met een etentje en een feestje met heel wat vrienden en familie

Zondag 14 februari: Vertrekken naar de thermen, waar een zalige massage geboekt is en gaan eten in een all you can eat tapas bar.

Maandag 15 februari: Mijn eigenlijke verjaardag! Na een overnachting in de thermen kan ik gaan ontbijten in mijn badjas en nog een hele dag luieren in het bubbelbad en zweten in de sauna.

Ik ben een alles of niets persoon en voor mijn verjaardag mag het best eens alles zijn, ik word tenslotte maar 3keer 25 jaar! Hiep Hiep Hoera J

Think Pink

Ik denk dat iedereen wel al eens te maken heeft gehad met kanker. Dicht in de familie, een goede vriend, een buur of misschien zelfs een partner, zoon of dochter. Het thema laat niemand ongevoelig want iedereen kent wel iemand die ‘gevochten’ heeft. Helaas ook veel gevochten en verloren.

Ook ik verloor zo’n 10 jaar geleden een familielid aan kanker. Mijn tante, de vrouw van mij peter liet toen twee kleine kindjes na en een tienerstiefdochter. Ook heel wat vrienden en familie bleven verslagen achter. Want hoe kan het zo ver komen? Hoe kan iemand zo vechten en dan toch de strijd verliezen? Zoveel chemo, doktersbezoeken en hoop later toch moeten toegeven aan de dood. Begrijpen wie begrijpen kan.

Het verdriet dat ik toen gezien, gevoeld heb was enorm. De onmacht, het ongeloof. We kunnen zo weinig doen tegen het monster kanker. Om niet te zeggen niets. We kunnen alleen maar toekijken hoe de andere vecht. Moed inspreken.

Willen jullie toch een beetje helpen? Dan heeft Madame stof nu een geweldig initiatief op poten gezet, eentje om uw schouders onder te zetten. Madame stof is namelijk soms gewoon Madam en dan ontwerpt ze de meest fantastische juwelen. En deze keer deed ze dat om het onderzoek naar borstkanker te steunen. Dus Think Pink samen met ons en bestel al vast je armbandje.

Elke dag vechten er te veel vrouwen tegen deze vreselijke ziekte, elke dag verliezen er te veel vrouwen het gevecht, daarom creëerde Madame een Think Pink armband. Koop hem voor 8€ en doneer 5€ aan het onderzoek naar borstkanker, want het is nodig!

Te koop vanaf 2 februari, voor vragen of pré orders – madamestof@gmail.com

12642934_1695452680738631_4138365049282740860_n

Liefs Kelli xXx