Alles of niets

Ik ben een alles of niets persoon. Of de hele zak chips gaat eraan of ik raak geen enkel chipje aan, of de hele doos koeken wordt verorberd of ik eet helemaal geen koekje. Of ik ga een uur fitnessen aan 120% of ik plof in men zetel en beweeg niet, tenzij om te zappen. Of ik maak een compleet verse maaltijd of ik eet een cornflakes, rechtstreeks uit het pak.

 De middenweg, het zogezegde grijs is bij mij ver zoek, laat staan dat ik er 50 tinten van heb. Ik zou ook een kommetje chips kunnen eten, 1 pakje koekjes of op een rustig tempo gaan lopen, joggen zelfs. Ik zou ook een maaltijd in de oven kunnen zetten of ik zou ook kunnen gaan slapen om 23uur in plaats van om 20u of 06u00.

Tenminste in theorie. In praktijk ben ik nu eenmaal een mens van uiterste. Als ik dieet doe ik dat met ’s morgens een potje yoghurt, ’s middags een beschuitje en ’s avonds wat sla. Als ik niet dieet doe ik dat met een pak koeken als ontbijt, een broodje als middagmaal en een drie gangen menu als avond maal.

Het is ook bijna onmogelijk om een compromis te maken met mij. Pas op, ik ben geen moeilijk mens he, 90% van de tijd ga ik u zeggen “het maakt me niet uit” en dat is dan ook echt zo. Maar in die overige 10% valt er geen land met me te bezeilen. Als ik zeg dat ik dan blauw wil zal het blauw worden. Ook al ligt oranje in de buurt van blauw en is dat een mooi compromis. Ik ben een alles of niets persoon.

1 keer per jaar kroon ik mezelf Koningin van KelliLand en zal iedereen doen wat ik leuk vind. Die 1 keer per jaar komt er dit weekend aan J Dit weekend ga ik namelijk mijn verjaardag vieren, naar goede jaarlijkse gewoonte doe ik dat niet 1 dag, waar ik het normaal bescheiden op een weekend hou ga ik dit jaar ongegeneerd voor 4 dagen mijn goesting. Zonder compromis. Bij deze mijn planning.

Vrijdag 12 februari: Stof shoppen op de markt in Maastricht

Zaterdag 13 februari: een dagje naaien afsluiten met een etentje en een feestje met heel wat vrienden en familie

Zondag 14 februari: Vertrekken naar de thermen, waar een zalige massage geboekt is en gaan eten in een all you can eat tapas bar.

Maandag 15 februari: Mijn eigenlijke verjaardag! Na een overnachting in de thermen kan ik gaan ontbijten in mijn badjas en nog een hele dag luieren in het bubbelbad en zweten in de sauna.

Ik ben een alles of niets persoon en voor mijn verjaardag mag het best eens alles zijn, ik word tenslotte maar 3keer 25 jaar! Hiep Hiep Hoera J

Bye 2014

De laatste dag van het jaar, het is overal te zien: facebook staat vol filmpjes en in mijn blog feed lees ik veel ByeBye 2014. Om eerlijk te zijn ben ik niet zo een nieuwjaarsvierder (nee dat is geen woord, maar hey je snapt het wel!). Ik hecht geen bijzonder waarde aan de overgang van 31 december naar 1 januari, voor mij is het een dag als een andere. Ik ga uiteraard een gezellige avond tegemoet en kus mijn loved one graag het nieuwe jaar in, maar staan feesten in een discotheek tot de vroege uurtjes is absoluut geen must. Alles is dan ook veel drukker, duurder,…

Maar 2014 was voor mij wel het jaar dat ik de naaimachine ontdekte! Ik kreeg hem al in december 2013 maar door omstandigheden bleef die mooi verpakt tot februari 2015. Dan mocht mijn roze blinkende machientje EINDELIJK uit zijn verpakking. And boy, was I in Love! Met hoofdletter L. Het ging niet allemaal vanzelf, want euh wist ik veel hoe ik mijn naaimachine moest bedraden? Maar Youtube bracht (brengt) raad. En zo werd er voor het eerst genaaid. Vandaag kan ik alleen maar zeggen dat ik spijt heb dat ik de machine niet vroeger ontdekt heb. Hier ben ik dus met mijn eigenste jaar overzicht: mijn naai evolutie!

Het begon met enkele kinderkleedjes voor mijn metekindje, het tweede projectje dat ik maakte ging helemaal mis want de bambikes staan op hun kop…

Allereerste naaiwerkje  1972326_10202954785487870_485940204_n

Maar uit fouten leer je en de volgende rokjes zagen er al veeel beter uit, ook die met de rode bambi stof werd opnieuw onder handen genomen.

1621961_10202995171017483_722382572_n 1902991_10202995168617423_32766694_n fleece+wantjes rokje

En dan eindelijk: durf om een jurkje voor mezelf te maken, vanaf toen was ik vertrokken 🙂 Een badjes voor Imke en de Cambie van Sewaholic volgde. De cambie heb ik overigens nooit buitenhuis gedragen omdat ik er helemaal niet meer tevreden van ben, misschien eens een idee om er eens het tornmesje bij te halen en de cambie 1.2 te maken! De Sunny pants was het eerste maaksel waar ik ook echt mee buitenkwam, hij mocht mee op vakantie naar Djerba en werd daar uitvoerig gedragen!

1  IMG_20140511_22090620140517_160611 wpid-20140607_155313.jpg wpid-img_12827069361739.jpeg

Uiteraard mislukten er nog projecten zoals de little black dress die helemaal niet voor mijn figuur was… Maar vanaf dan kan ik wel zeggen dat het succes verhalen werden. Ik maakte nog ‘ons Inge’, Sunny pants 2, de snelle maxiskirt, een trui uit Burda, de city dress uit LMV, de februari jurk uit Little Miss Y

 

wpid-20140615_164020.jpg wpid-20140710_223646.jpg wpid-20140814_171152.jpg 20140814_182608 20141124_084543 20141126_084303 20141123_162756

Een poppenbed en kleedjes voor Imke’s Baby, Babyjasjes en Snuffjes voor kleine mensjes, de Harlequin en twee Julia’s!

20141203_212645 IMG_30756232597916 20141209_000334 20141213_152949 20141224_101718 1419801394678

Het tornmesje blijft meer en meer in mijn naaibakje zitten… 🙂 Toen ik het rendier – babyjasje maakte vond er zelfs een magisch moment plaats: ik had een heel project afgewerkt zonder ook maar 1 keer te tornnen! En trots dat ik was. Ook merk ik dat het steeds sneller gaat, beter inzicht in patronen en hoe die dingen nu in elkaar passen, en geen 10 minuten meer twijfelen van welke kant ik nu ook weer op welke kant moest leggen…

Hoewel ik niet aan goede voornemens doe en geen nieuwjaarsvierder ben sluit ik graag af met deze woorden: Ik hoop dat ik (en jullie) in 2015 nog veel creatieve momenten beleven, veel tijd vinden om te naaien en het tornmesje niet te veel nodig hebben!

Aan allen: veel plezier vanavond, GELUKKIG NIEUWJAAR, xXx!!! (and be safe!)

Liefs Kelli

Home is where the ♡ is

Plots bedacht ik me, zo tussen het TV kijken en dagdromen door, dat het woord ‘thuis’ geen meervoudsvorm heeft. 1 huis, 2 huizen. Maar voor thuis bestaat er niets als thuisen of thuisia. Ik maak me deze bedenking omdat ik vind dat ik dat wel heb. Ik heb het gevoel dat ik twee thuizen heb, want zo zal ik het noemen. Mijn thuizen.
Het mijmeren begon omdat ik hier nu een jaar woon. Dag op dag. Vandaag ben ik 1 jaar Limburgse. Hoewel ik altijd geboren (en getogen) Mechelaar zal blijven. Ik ben dus een Mechelse Limburgse.
Af en toe overvalt me een gevoel van eenzaamheid en gemis, hier zo in Limburg, het gevoel van Dju wat zit ik hier te doen, het gevoel van ik mis iets. Dan stap ik in de auto en laat ik me overladen  met liefde zo’n 100 kilometer verder van hier. Door vriendinnen en familie. Het grootste gemis is nog steeds mijn metekindje niet in de buurt hebben. Ik zou ze iedere dag willen zien en horen en knuffelen. Want ze leert zo snel. En voor je het weet is ze groot en dat wil ik niet gemist hebben. Ik wil me binnen 10 jaar niet afvragen ‘wat zit ik hier nu in godsnaam te doen, hier in Limburg’.
Gelukkig is er boyfriend. Zonder hem zou ik hier uiteraard niet zijn. Want het feit dat ik hier vandaag een jaar woon, wilt ook zeggen dat ik mijn eerste jaar samenwonen heb overleeft. 52 weken, 365 dagen zijn er gepasseerd. Toegeven het ging niet altijd even vlot, twee verschillende opvoedingen laten samenvloeien in 1 huishouden, maar het is het allemaal waard want thuiskomen bij boyfriend daar komt spontaan een lach van op mijn gezicht. De  tijd is gevlogen, eerlijk waar. Ik was verbaasd wanneer ik in mn agenda zag dat het een jaar geleden was dat mn ouders me hier plechtig overhandigde. Ik herinner het me nog alsof het gisteren was (om even met cliché ‘ s te smijten).
Daddy zijn laatste woorden voor hij vertrok waren de volgende: ik heb er 23 jaar goed voor gezorgd, nu is het aan u. Zie dat ge da goed doet.
And so he did 🙂  aan mijn familie thuis: hij zorgt goed voor me, ik krijg hier al de liefde die ik nodig heb. Aan mijn lief thuis: als ik even naar Mechelen vlucht, dan kom ik even graag weer terug naar Limburg, naar huis, naar thuis. Zo gaat dat met twee thuizen, ge kunt niet kiezen.
♡Veel liefs van Limburg en Mechelen

Addict

Ik ben internet verslaafd, ik geef het gerust toe. Ik heb ook helemaal geen plannen in afkicken. Geef me wifi en iets dat kan surfen en ik ben content. Uren kan je mij zo stil krijgen. I Love technology, met de hoofdletter L. Het is me met de paplepel ingegeven, mijn vader is voor zover ik weet altijd koploper geweest.

Terwijl andere nog aan het wennen waren aan het idee dat je kon opgebeld worden in je eigen huis liep hij rond met de allereerste GSM. Ik herinner het me nog goed, het ding paste zeker niet in je broekzak, je moest bijna een aparte handtas meedoen om het mee te zeulen en er kwam een halve meter antenne uit. Mensen keken dan ook vreemd wanneer hij ergens stond te bellen, als er al überhaut ontvangst was. Wanneer ik in de lagere school zat kwamen de juffen al eens  iets opzoeken bij mij thuis, ahja want wij hadden internet. Ik ben dus van kleins af aan mee met alles.

Ik heb dan ook elke GSM gehad, van de eerste waar Snake op spelen HET entertainment was over de allereerste Sonny Ericson met een camera en de eerste eeste Iphone meegebracht uit Amerika tot de laatste nieuwe Samsung Galaxy S5 die momenteel mijn live compangion is. Want ja als het nieuwe technologie was moest het uitgestest worden. Papa en ik zijn er verzot op! (Mama en zus snappen er niets van, mijn zus weigert nog steeds een smartphone, zij bezit een nokia waar je 3maal op het cijfer 2 moet tikken om een C te krijgen, vele onder ons zullen dit niet eens snappen…) Bij ons thuis gaan de rollen dus op en omlaag door op knopjes te drukken, werken de lichten op afstandsbediening, bedienden we de chauffage met een app en staat er zelfs een 3D printer, want ja dat was nieuwe technologie.

Maar ik wijk af, wat ik wou zeggen: ik spendeer heel wat uurtjes al surfend op de computer/laptop/Ipad/Smartphone, en ik wil wel eens mijn favoriete websites delen. Ik begin met  vijf wegens een aanslag op jullie tijd 😉 . Volg me, naar waar de uren voorbij vliegen!

1. Nerdy Nummies, niet het meest cullinaire ‘kookprogramma’ maar Oh zo leuk. Met hoofdletter O, ja zover durf ik gaan over dit Youtube kanaal. De kokkin in kwastie maakt graag gebruik van ‘box mix’ wat zoveel is als cake uit een dooseke, maar het is haar vergeven. Ze maakt er immers prachtige creaties mee en ze is ook nog eens super enthousiast terwijl ze dat doe. Ik kan makkelijk 5 filmpjes achter elkaar bekijken. Voor zij die hun bake – drive kwijt zijn, je bent zo weer in gang gestoken…

2. Thuisafgehaald, hier in de omstreken nog niet zo bekend en daarom in Limburg net iets minder leuk. Maar ik leg even het concept uit. Stel; je staat te koken voor een waar diner en plots bellen je gasten af, je zit dus met een hoop overschot. Zonde toch van al die moeite? Op thuis afgehaald kan je maaltijden aanbieden in de buurt aan de prijs van +- de ingriediënten. Zo kunnen mensen met minder tijd of inspiratie met hun bakje tot bij jouw komen en genieten van jouw kookkunst. Zoals ik al zei, in het limburgse is het nog niet echt doorgebroken. In Mechelen is er de ‘wannabe – kokkin’ en zij kookt echt heerlijk. Neem gewoon maar is een kijkje op haar menukaart voor inspiratie, gegarandeerd dat er iets tussen zit dat je vanavond op je bord wilt.

3. De krant. Nee I say more? Iedere dag een beetje meezijn is voor mij belangrijk.

4. Deze webshop doet me smelten met alle leuke stofjes. Aanklikken op eigen risico…

5. Als jullie dan toch geen angst hebben voor de portomonee kunnen jullie ook hier eens gaan kijken. Alles vind je er om je fiets leuk, leuker, leukst te maken. Ik gebruik de mijne dagdagelijks dus een vrolijke bel en handige tassen zijn een must!

Uiteraard surf ik ook iedere dag op bloglovin en wordpress om mee te zijn met de  leukste blogs… Ik kijk zo graag naar wat die dames met tonnen ervaring allemaal maken. Om naar maar te zwijgen van de tijd die ik verdoe op facebook en instagram.

Ook op youtube gaan de uren voorbij terwijl ik kijk naar shows van Alex Agnew, Phillipe Geubels, afleveringen van De Kampioenen of ja soms zelfs een aflevering van Samson en Gert.

Verslaafd zeg ik u, verslaafd…

Te vroeg?

Vorige week schreef ik al dat ik al sneeuw en winterpret zag, dat ik al een kerstboom dacht.
Deze week ga ik nog verder! Ik beken: het eerste kerstcadeautje is al gekocht en ik ga er deze week en komende ook mee bezig zijn want ik wil er graag enkele maken en dan kun je maar beter op tijd beginnen. Last minute projecten hebben bij mij meestal last van Murphy.
Maar ik ga nog verder, ik ga al inspirerende kerstfoto’s boven halen en deze delen met jullie… Ik durf, I know!

1

Enkele DIY’s om in de sfeer te komen… Neem glazen potjes en wat verf, plaats een theelichtje erin en zet heeeeel je huis vol. Gezellig en instant een paar graden warmer in huis.
2

Om aan de voordeur te hangen… Heel simpel te maken met wol en enkele decoratieve elementen.
3

Bak zelf eens kerstkoekjes en deel ze uit op het werk, iedereen komt als vanzelf in de juiste stemming. Christmass is all around, come on and let it snow! Misschien best wachten tot november met deze… Niet iedereen is immers even kerst enthousiast (vreemd he, I know…)
4 7

Enkele sfeerbeelden om in de stemming te komen… Waar vind ik deze?!
6

Deze heb ik vorig jaar zelf gevonden in de Action… Het deed pijn om ze in januari weer op te bergen, maar nu is het time!
5

Ik ga even verder dromen over kerstcadeautjes en grote bomen vol sneeuw 🙂
Liefs uit Limburg xXx

Het is weer zover

Jullie gaan me vast gek verklaren, maar het is weer zover! Ja nu al, nu al denk ik eraan.
Kerstmis komt eraan, eerder schreef ik al een blogpost ‘I’m a sucker for Christmass’ (mijn allereerste bericht hier).

Vanmorgen deed ik de voordeur open om naar het werk te fietsen en ik wist het meteen. Tijd voor een dikke sjaal en een lekker comfy vest of trui om me in te verstoppen. Ik fietste verder en zag de oranje/gele/bruine blaadjes op de grond liggen. En ik zag al sneeuw voor me. Ja, het is einde september en ik heb het over sneeuw.

Vorige week liep ik nog rond in een zwierig zomerjurkje (zaterdag was een ware zomerdag!) en deze week zie ik al sneeuwvlokjes dwarrelen. Naar mijn mening is het dan ook al sociaal aanvaard om de Ugg’s en de Ugg’s look-a-like’s boven te halen! (Voor sommige onder jullie zal dit nooit sociaal aanvaard zijn: aan deze mensen zeg ik, foert!) Want ik vind het zalig. Lekker dikke, warm botjes, oversized trui en een legging en je bent helemaal klaar om te vertrekken. Ik heb ze dan ook in verschillende kleuren en vormen die Ugg’s & look-a-likes. Van mij mag het! Om even terug te komen op al-dan-niet sociaal aanvaard schoeisel. Crocs zijn een no-go! Zelfs niet in de privé sfeer van je eigen huis, zelfs niet als ze het beste en meest comfortabele schoeisel zijn dat je bezit, verbranden die handel! Vandaag nog.

Vorige kerst woonden we nog maar net in ons huisje en was er dan ook geen budget/plaats/tijd/ruimte voor een boom en dergelijke. Maar dit jaar ga ik ALL THE WAY. Ik ga voor een mega boom, het huis zal gevuld zijn met lichtjes, kerstmuziek en Rudolphkes, want ja ik ben verzot op het rendiertje. En ik hang zo een koord voor alle kerstkaartjes aan te hangen! Ik ben er helemaal klaar voor. Boeken lezen voor de haard met een warme chocomelk en een fleeceke, kerstmarkten, mijn aller eerste boom decoreren, kerstliedjes zingen, familiefeestjes, gezellig samen zijn, lekker eten… Ik ben al in de juiste stemming.

Let it snow, let it snow…
Liefs uit Limburg xXx

Geluk bij een ongeluk

Wij gaan weer naar school! Nuja, voor mij is het niet ‘weer’ want ik studeer nog altijd voor die verdomde bachelor. Maar voor haar  is het allesinds toch een tijdje geleden. Wat gaan we dan doen? Op naailes tiens 😉

Een avondschool hier in het Limburgse bood naailessen aan, daar moeten we snel bijzijn dachten we! Want autodidact zijn was/is leuk, maar laat ons eerlijk zijn, iemand die het voordoet zodat je niet uren moet ploeteren, zuchten en zweten is ook al eens fijn. Dus we konden wel een extra duwtje in de rug gebruiken.

Op donderdag belde we of er nog plek was voor het eerste jaar, en ja hoor, geen probleem, we konden echter niet reserveren, we moesten daar fysiek aanwezig zijn om een plekje te hebben. Toen we daar op maandag aankwamen kregen we echter te horen dat alle plekjes van het eerste jaar al volzet waren. Twee trieste gezichtjes…

Maaaaar… na een gesprekje met de naaijuf (die we omdoopte naar ‘Bomaatje’) bleek dat we het tweede jaar wel zouden aankunnen met onze ‘ervaring’. Slik, ineens een jaar overslaan seg, als dat maar goed komt!

Op 1 september kan je ons dus vinden achter (op of onder kan ook) de schoolbanken van het tweede jaar snit en naad. Spannend!