Harriët

In mijn hart ben ik een K3’tje. Het is een uitspraak die ik vaak doe. Jammer dat ik niet kan zingen of ik had op de eerste rij gestaan om ook echt een K’tje te worden. In mijn kleerkast zou ik maar al te graag een K3’tje zijn. Jammer genoeg is het niet maatschappelijk aanvaard om een hele dag in een roze tutu met een tiara op je hoofd rond te lopen. Tenzij je 5 jaar bent natuurlijk. Helaas ben ik geen K3’tje noch 5 jaar dus ik moet mijn outfits aanpassen. In de mate van het mogelijke binnen de sociale lijntjes kleuren. Toegeven, soms draag ik een tiara. Sociaal aanvaard of niet. Wanneer ik ’s morgens zin heb om prinses van de dag te zijn gaat dat ding gewoon mijn hoofd op. Vrienden en vriendinnen kijken er ook niet meer van op als ik ergens binnenkom in een suikerspin outfit. Van kop tot teen in het roos dus. Met of zonder tiara. Helaas passen mijn rode haren niet zo fantastisch goed met mijn roze outfits dus duikt er tegenwoordig veel blauw op in mijn outfits. Koningsblauw of prinsessenroos, beide vallen dezer dagen in mijn smaak. Al zal u merken… Ja, ik veranderde al weer van coupe 😉

Stof: Gekocht op de markt in Maastricht                                                                                              Patroon: Harriet jurk uit LMV

1462707020491.jpg

1462707074938.jpg

1462707105621.jpg

1462707134239.jpg

1462707165067.jpg

Ik moet eraan toevoegen niet geheel blij te zijn met de jurk, ik denk niet dat ze veel uit de kast zal komen. Het was namelijk één van de eerste werkjes op mijn nieuwe machine (maar bleef dan we-ken liggen omdat ze te groot was) maar zoals u ziet kende de machine en ik elkaar nog niet zo goed met trekkende naden tot gevolg…

Op naar een diepere kennismaking zou ik zeggen ;). Oh nog 1 foto met de fotograaf van dienst? Meet the brother.

1462707280061.jpg

Liefs Kelli, xXx

Een meter met een idee.

Een verjaardagsjurk voor mijn petekindje. Dat met een bijpassende kroon. Uiteraard kwam dat plan op de donderdag voor haar feestje (zondag). Meer bepaald, op donderdag avond toen ik hier was.

Last Minute is my middle name. Ken je dat? Het rode lampje dat brandt om te gaan tanken, je GSM die al weken trager gaat en plots te weinig ruimte heeft om die ene foto te trekken, de afwas doen wanneer je geen andere borden meer ter beschikking hebt, naar de kapper bellen op dinsdag en hopen op een plekje op vrijdag, op vakantie vertrekken op maandag en zaterdag een valies gaan kopen, op de vooravond van een examen nog 100 pagina’s te leren hebben, op de ochtend van datzelfde examen ontdekken dat je nog een hoofdstuk helemaal niet geleerd hebt, merken dat de boter op is wanneer de pan al op het vuur staat. Dat en nog veel meer, dat ben ik.

Pas op, ik plan de dingen wel. Ik ben een planner. Met lijstjes, kleurtjes en fluostiften enzo maar toch loopt het ergens mis. Tijdens de examens heb ik een strak schema afgelijnd per uur in verschillende kleurtjes voor verschillende activiteiten. Wanneer iets op/leeg is schrijf ik het netjes op het boodschappenlijstje en ik maak een hele to do lijst voor op mijn vrije dag.

Waarom ik dan toch 2 dagen voor ik op reis vertrek achter mijn identiteitskaart moet op de gemeente? Waarom ik dan toch de avond voor mijn reis de jurk naai die al weken in mijn hoofd zit? Waarom ik dan toch de dag voor een verjaardag op zoek moet naar een cadeautje? Misschien was ik niet helemaal accuraat, uitstellen in my middle name. Studeren? Eerst een dutje. De afwas? Eerst een aflevering van greys anatomy, alle twee dan… Naar de winkel? Ik kan vanavond toch iets anders eten, ik ga morgen wel… Maar ik dwaal af, het ging hier over een ingeving op het laatste moment en technisch gezien is dat geen uitstel 😉

Bijkomende probleem, voor de jurk die in mijn hoofd zat had ik helemaal geen patroon liggen. Ik stelde in mijn hoofd een plan op. Ik zou vrijdag avond naar de bibliotheek gaan: het boek halen alsook het patroon tekenen en de stof knippen, zatervoormiddag zou ik de jurk naaien want zaternamiddag had ik al plannen. Helaas wou Murphy ook meedoen met mijn plan. Vrijdag is de sluitingsdag van de plaatselijke bibliotheek. Helaas pindakaas, zatervoormiddag ging ik dus naar daar, ik tekende het patroon en knipte de stof, zondagochtend stond ik extra vroeg op en Hallelujah het kind had in de namiddag een schoon jurkje, al zeg ik het zelf.

Murphy zou Murphy niet zijn als hij nog een paar dingen in petto had… Een blinde rits in een jurkje met voering? Ik gebruikte het boek Stof voor durfhetzelvers 2 maar vond de uitleg niet zo duidelijk. Het jurkje zit in elkaar maar ik vermoed dat er een veel simpelere en snellere manier is om dit type jurkje te maken… Iemand het gouden filmpje of tutorial? Iemand die een naaidate ziet zitten? Let me know please!

Genoeg gezeverd. Tijd voor de foto’s! (Stof is een Efteling stofje gekocht bij Madeline, patroon komt uit stof voor durf het zelvers 2: Renee (met ingekorte mouw) plus Vienna)

1460291727469.jpg

1460312802075.jpg1460312907121.jpg

Dat lachje, daar doen we het toch voor. (Let u astublieft niet op de geïmproviseerde kroon die ontstond in de 10 minuten die ik overhad voor het feestje 🙂 )

Liefs Kelli xXx

 

 

Te vroeg?

Vorige week schreef ik al dat ik al sneeuw en winterpret zag, dat ik al een kerstboom dacht.
Deze week ga ik nog verder! Ik beken: het eerste kerstcadeautje is al gekocht en ik ga er deze week en komende ook mee bezig zijn want ik wil er graag enkele maken en dan kun je maar beter op tijd beginnen. Last minute projecten hebben bij mij meestal last van Murphy.
Maar ik ga nog verder, ik ga al inspirerende kerstfoto’s boven halen en deze delen met jullie… Ik durf, I know!

1

Enkele DIY’s om in de sfeer te komen… Neem glazen potjes en wat verf, plaats een theelichtje erin en zet heeeeel je huis vol. Gezellig en instant een paar graden warmer in huis.
2

Om aan de voordeur te hangen… Heel simpel te maken met wol en enkele decoratieve elementen.
3

Bak zelf eens kerstkoekjes en deel ze uit op het werk, iedereen komt als vanzelf in de juiste stemming. Christmass is all around, come on and let it snow! Misschien best wachten tot november met deze… Niet iedereen is immers even kerst enthousiast (vreemd he, I know…)
4 7

Enkele sfeerbeelden om in de stemming te komen… Waar vind ik deze?!
6

Deze heb ik vorig jaar zelf gevonden in de Action… Het deed pijn om ze in januari weer op te bergen, maar nu is het time!
5

Ik ga even verder dromen over kerstcadeautjes en grote bomen vol sneeuw 🙂
Liefs uit Limburg xXx

Het is weer zover

Jullie gaan me vast gek verklaren, maar het is weer zover! Ja nu al, nu al denk ik eraan.
Kerstmis komt eraan, eerder schreef ik al een blogpost ‘I’m a sucker for Christmass’ (mijn allereerste bericht hier).

Vanmorgen deed ik de voordeur open om naar het werk te fietsen en ik wist het meteen. Tijd voor een dikke sjaal en een lekker comfy vest of trui om me in te verstoppen. Ik fietste verder en zag de oranje/gele/bruine blaadjes op de grond liggen. En ik zag al sneeuw voor me. Ja, het is einde september en ik heb het over sneeuw.

Vorige week liep ik nog rond in een zwierig zomerjurkje (zaterdag was een ware zomerdag!) en deze week zie ik al sneeuwvlokjes dwarrelen. Naar mijn mening is het dan ook al sociaal aanvaard om de Ugg’s en de Ugg’s look-a-like’s boven te halen! (Voor sommige onder jullie zal dit nooit sociaal aanvaard zijn: aan deze mensen zeg ik, foert!) Want ik vind het zalig. Lekker dikke, warm botjes, oversized trui en een legging en je bent helemaal klaar om te vertrekken. Ik heb ze dan ook in verschillende kleuren en vormen die Ugg’s & look-a-likes. Van mij mag het! Om even terug te komen op al-dan-niet sociaal aanvaard schoeisel. Crocs zijn een no-go! Zelfs niet in de privé sfeer van je eigen huis, zelfs niet als ze het beste en meest comfortabele schoeisel zijn dat je bezit, verbranden die handel! Vandaag nog.

Vorige kerst woonden we nog maar net in ons huisje en was er dan ook geen budget/plaats/tijd/ruimte voor een boom en dergelijke. Maar dit jaar ga ik ALL THE WAY. Ik ga voor een mega boom, het huis zal gevuld zijn met lichtjes, kerstmuziek en Rudolphkes, want ja ik ben verzot op het rendiertje. En ik hang zo een koord voor alle kerstkaartjes aan te hangen! Ik ben er helemaal klaar voor. Boeken lezen voor de haard met een warme chocomelk en een fleeceke, kerstmarkten, mijn aller eerste boom decoreren, kerstliedjes zingen, familiefeestjes, gezellig samen zijn, lekker eten… Ik ben al in de juiste stemming.

Let it snow, let it snow…
Liefs uit Limburg xXx

Paasweekend zonder Pasen

Soms loopt het gewoon niet zoals je wilt, of zoals je het gepland had. Of beide. Soms maakt het niet uit hoe goed je erover hebt nagedacht. Soms maakt het niet uit of je alles perfect had uitgestippeld. Soms loopt het gewoon compleet anders. Dan heb ik maar 1 tip: omarm het, pieker niet en geniet ervan.
Ik heb het over het paasweekend. In plaats van een nieuwe traditie in gang te zetten, de start van een jaarlijks terug kerend fenomeen. In plaats van een tuin vol paaseitjes en een hollende, lachend kaboutertje kregen we een beetje slecht nieuws.

Niets onoverkomelijk maar het kleine broertje van Imke stelt het niet zo best. Hij heeft last van extreme eczeem en moet daarvoor in behandeling in een ‘instelling’. Deze is niet zo dicht bij huis, waardoor mijn zus en haar vriend alleen maar in het weekend bij hun jongste telg kunnen vertoeven. Het paasweekend zoals ik het gepland had viel dus in het water.

Ik zag het nochtans zo voor me, een vrolijk gedekt tafel, vol met van die kleine gele kuikentjes, allemaal lekkers, een mooi mandje en een tuin vol verstopte eitjes. Kilo’s chocolade, een lekkere quiche, verschillende soorten wraps,… Maar het heeft niet mogen zijn. In plaats heb ik die zondag lekker lang geslapen (ik moest er plots voor niets of niemand uit…) en van de gelegenheid gebruik gemaakt om de stal terug om te toveren in een thuis. De nieuwe badkamer is gevuld met prulletjes en spulletjes en elk hoekje in huis is uitgestoft en gedweild. Twee keer zelfs, je kan niet schoon genoeg zijn 😉 . Klinkt niet echt als puur plezier ik weet het. Maar ik kan er zo van genieten als ik ’s avonds in mijn zetel zit en zicht heb op een proper huis, wanneer ik weet dat er geen stofje ligt, wanneer ik weet dat je ‘ van de vloer kan eten’. Dit gevoel blijft overigens maar maximaal 1 avond duren want daarna maakt er al een kleine grijze tijger puinhoop of loopt de boyfriend snel met z’n schoenen door omdat hij zijn sleutels op de bureau liet liggen…

Heel jammer dat men paasplannen niet konden doorgaan, maar ik heb mijn extra vrije tijd omarmd. Volgend jaar beter hopelijk. De plannen liggen alvast netjes opgeborgen te wachten.

Weekends zijn er om te vullen!

Ik ben in volle voorbereiding voor een paar drukke weekends. Het aanstaande weekend is er het verjaardagsfeestje van kleine Imke, die met de dag groter wordt, twee kaarsjes mag ze dit jaar uitblazen. Al twee jaar ben ik verzot op de kleine kapoen. Want dat is ze. Vergis je niet. Ze ziet er heel onschuldig uit met die bolle wangetjes en überschattige outfits, maar het is verdekke een kapoentje! Hier moet ik uiteraard niets doen, ik moet net mijn cadeautje inpakken en zien dat ik genoeg kusjes en knuffels heb om ze te overladen met mijn liefde!

Zaterdag zijn we ook uitgenodigd bij een vriend die op tram 3 gaat springen, deze gaat koken voor de vriendengroep. Vriend-op-bijna-tram-drie is nog steeds vrijgezel en woont nog maar kort alleen, ben best benieuwd hoe hij het ervan af brengt ;). Ook hier moet ik niets doen, muhaha.
Aanstaand weekend moet ik dus gewoon op plaatsten aanwezig zijn en genieten van het moment. Moet nog net lukken. Met alle plezier zelfs.

Het weekend daarop is het paasweekend, bovendien verjaart vriendin C. ook in die week. Vriendin C. is ondertussen een 5 maand single maar heeft door een slechte relatie niet veel vrienden en vriendinnen meer, buiten haar collega’s dan. Vriendin C. is mijn ex-collega maar ondertussen is ze één van men beste vriendinnen geworden. Veel aanwezigheid vereist dus, ik heb een dag vrijgenomen om aan haar verjaardag te wijden. We zullen gaan aperitieven in de cocktailbar, gaan eten bij de Italiaan ( met nog een paar collega’s van haar – en vroeger van mij) om af te sluiten in het after-work café. Tijdens dit hele gebeuren zal ik Bob zijn, dat kan ik de jarige namelijk niet aandoen. Too bad, maarja sowieso wordt het fun funner funniest! Als je dacht dat haar verjaardag dan gevierd was, think agian! Er is nog een sleepover bij mij thuis (poor boyfriend…) en de volgende dag gaan we nog lunchen in een zalige brasserie/restaurant om dan af te sluiten met een shoppingtripke.

Maar het ging om het paasweekend, na het uitgebreid vieren van C. haar verjaardag komen we eindelijk bij paaszondag. Toen ik nog mini-me was, was dit echt een zondag om naar uit te kijken. Toen ik nog mini-me was hadden wij namelijk een bungalow aan zee op een camping vol met vriendjes, vriendinnetjes en familie. Op Paaszondag was het dan ook traditie om naar zee te gaan. De klokken hadden dan eitjes over het hele kamp laten vallen en er was altijd ergens een paashaas te bespeuren. Na het rapen mochten we dan in de kantine veel meer chocolade eten dan normaal toegestaan. Bovendien waren er koffiekoeken en ander lekkers. Ik heb er heel mijn jeugd van kunnen genieten, jammer genoeg is de camping nu op sterven na dood en de bungalow al een tiental jaren gelden verkocht. Kleine Imke (en mijn toekomstige kinderen) zullen dit plezier dus niet kennen. Dus vond ik het tijd om een nieuwe traditie te starten, best spannend 🙂 .
Met paaszondag geef ik een brunch voor men zus haar gezinnetje en m’n ouders. Uiteraard zullen de klokken het een en ander hebben achtergelaten in mijn tuin, kan er meer chocolade gegeten worden dan ooit en zullen er koffiekoeken zijn en ander lekkers 🙂 . Ik kijk er alvast naar uit.

Ergens tussen al deze drukte ben ik ook nog in blijde verwachting van de Samsung Galaxy S5, ik heb de beauty ge-pre-orderd, vlug zal hij dus de mijne zijn… Ik ga de omschakeling maken van Iphone naar Galaxy en nope ik voel mij geen verrader! Ik hou gewoon van een beetje afwisseling 😉

Heimwee

Het ging niet zo goed met me vorige week, ik was slecht gezind zonder reden. Alles wat de boyfriend deed maakte me verdrietig, geïriteerd of boos. Niet dat hij echt iets fout deed, hij was gewoon toevallig in de buurt. Dus werd alle frustratie op hem uitgewerkt. Het arm schaap. Maar nu naar de oorzaak van mijn lichtgeraaktheid. Heimwee. Juist ja, ik miste gewoon het thuisfront. De week duurde lang voor me omdat ik wist dat ik in het weekend een bezoekje had gepland naar huis…

Toen werd het eindelijk zaterdag. Ik stond nog vroeger op dan wanneer ik moet werken, maar het was met de glimlach. De boyfriend werd uitgebreid vaarwel gekust en daar ging ik dan. Huphup, een uurtje rijden tot de Mami en co.

Als eerste stopte ik bij het ouderlijke huis om mijn mama op te pikken en mijn papa te knuffelen. Dan gingen we naar mijn zus, de babymachine! Na exact een maand kon ik de kleine Imke weer lekker knuffelen en achter haar aanhollen. Met verbazing heb ik gekeken hoeveel ze geleerd heeft op die maand, het is cliché maar het gaat zo snel. Kleine Imke heeft een trapje om bij haar broertje in het park te komen, zo kan ze zijn tutje geven, ze kan een eendjes puzzel maken, zegt ‘alla’ in plaats van ‘ola’, kan drinken gaan halen in de ijskast (als het niet uitmaakt welk blikje je krijgt), ze kent het geluid van een paard, en weet welk prentje de hond is, ze eet lekker zelf haar pannenkoeken en verwijst naar mij als ‘mee’ omdat meter blijkbaar nog te lang is. Haar peter noemt voorlopig ook nog ‘Pee’.
Toen het tijd was voor de baby’s hun dutje ben ik er met men zus op uit getrokken. Mama was babysitter van dienst terwijl wij lekker zijn gaan shoppen. Een paar aanwinsten en 3 uur later waren we alweer terug. Dan ben ik zoals de goede oude tijd frietjes gaan eten met mama en papa. In het frituur waar ik vroeger elke zaterdag m’n frietjes had. En ze hebben me super gesmaakt. Ik heb honderuit verteld tegen hen zonder dat ze er een speld tussen kregen. Dan was het alweer tijd om te vertrekken, ik had namelijk ook nog afgesproken met m’n vriendinnen. In de cocktailbar! 1 cocktail (bob…), een paar andere drankjes& tientalle roddels later moest ik dan weer naar huis vertrekken.

Om middernacht kwam ik thuis aan, doodmoe maar met mijn batterijen opgeladen voor de volle 100%! De rest van het weekend ben ik heel lief geweest tegen de boyfriend, hij had wel wat extra liefde verdiend 😉