Harriët

In mijn hart ben ik een K3’tje. Het is een uitspraak die ik vaak doe. Jammer dat ik niet kan zingen of ik had op de eerste rij gestaan om ook echt een K’tje te worden. In mijn kleerkast zou ik maar al te graag een K3’tje zijn. Jammer genoeg is het niet maatschappelijk aanvaard om een hele dag in een roze tutu met een tiara op je hoofd rond te lopen. Tenzij je 5 jaar bent natuurlijk. Helaas ben ik geen K3’tje noch 5 jaar dus ik moet mijn outfits aanpassen. In de mate van het mogelijke binnen de sociale lijntjes kleuren. Toegeven, soms draag ik een tiara. Sociaal aanvaard of niet. Wanneer ik ’s morgens zin heb om prinses van de dag te zijn gaat dat ding gewoon mijn hoofd op. Vrienden en vriendinnen kijken er ook niet meer van op als ik ergens binnenkom in een suikerspin outfit. Van kop tot teen in het roos dus. Met of zonder tiara. Helaas passen mijn rode haren niet zo fantastisch goed met mijn roze outfits dus duikt er tegenwoordig veel blauw op in mijn outfits. Koningsblauw of prinsessenroos, beide vallen dezer dagen in mijn smaak. Al zal u merken… Ja, ik veranderde al weer van coupe 😉

Stof: Gekocht op de markt in Maastricht                                                                                              Patroon: Harriet jurk uit LMV

1462707020491.jpg

1462707074938.jpg

1462707105621.jpg

1462707134239.jpg

1462707165067.jpg

Ik moet eraan toevoegen niet geheel blij te zijn met de jurk, ik denk niet dat ze veel uit de kast zal komen. Het was namelijk één van de eerste werkjes op mijn nieuwe machine (maar bleef dan we-ken liggen omdat ze te groot was) maar zoals u ziet kende de machine en ik elkaar nog niet zo goed met trekkende naden tot gevolg…

Op naar een diepere kennismaking zou ik zeggen ;). Oh nog 1 foto met de fotograaf van dienst? Meet the brother.

1462707280061.jpg

Liefs Kelli, xXx

Advertenties

Julia the sequel

Hier is ie, nummer twee. Veel woorden behoeft het niet. Enkel het volgende; het is geen standaard modelleke… Dit komt door mij eigen domme schuld, uit vermoeidheid zette ik de mouwboordjes verkeerd aan en omdat ik niet genoeg boordband had om het oorspronkelijke formaat te behouden werden het dan maar smallekes. Een foutje aan de neklijn zorgde ervoor dat ik een bredere boord daar kreeg, die momenteel een beetje rechtstaat. Maar deze nacht, deze slapeloze nacht, schoot me de oplossing te binnen! Ik plooi hem gewoon dubbel en geef een topstich! Naast deze bemerkingen ben ik tevreden, een pulleke om in te wonen!

Ziehier: de voor – en achterkant. Nogmaals met kerststrik, die nog steeds echt rinkelt! In Love.

1419801394678 1419801664817

Hier draaide ik me spontaan om omdat ik werd toegeroepen, poseren het is geen makkelijk jobke 😉

1419801517314

En dan nog eentje voor de show, het sneeuwt tenslotte niet elke dag…

1419801469726

Graag bedank ik haar voor de foto’s. Want het zijn zotten die in de kou, in de sneeuw samen foto’s gaan nemen. Terwijl de warme chocomelk en de koekjes binnen staan, ook daarvoor mijn oprechte dank! Je merkt het al: we hadden een naaidate. Tijdens deze date maakte ik eigenlijk Julia de derde, het moet gezegd zijn: ik denk dat nummer drie mijn favorietje wordt. Qua stof dan, het is een stofke dat me al lang de ogen uit stak maar ik zag het niet. Tot madame Stof er een Julia in zag… U zal wel zien, werkelijk prachtig. Al zeg ik het zelf.

Ja het patroon slaat aan, zoals ik voorgaand al vermelde bezat ik dan ook geen wintertrui meer, dus het was van de moet! Er is nog stof besteld voor 1 extra Julia’ke en dan kom ik met iets nieuw onder de zon, beloofd! Het is al aan het borrelen WANT ik kreeg voor kerst Love at first stich, ik was meteen verliefd op het boek. Op de modelleks die Tilly presenteert maar ook op de teksten die er in staan. Later meer hierover, nu ga ik een verder in mijn trui wonen!

Love Kelli xXx

Vakantiekriebels

De kogel is door de kerk. Boyfriend en ik gaan op reis dit jaar 🙂
De reden van twijfel? Het huisje. Maar nu de binnenkant voor 90% af is kiezen we dan toch voor een reis dit jaar. Het terras en de tuin zullen dan iets langer op zich laten wachten maar dat hebben we er dan voor over. We hadden immers in december de wintervakantie al geskipt. Boyfriend en ik zijn beide boarders maar hebben deze winter onze sneeuwpret ingeruild voor verbouwingswerken. Vorige zomer was de keuze evident. Net tijdens de zomer stonden we voor de aankoop van ons hele interieur. Het was dus 10 dagen in de zon liggen en de rest van het jaar kamperen in de living of een gezellige plek creëren om in thuis te komen. Dit jaar is er wat gewikt en gewogen maar besloten we dat het dus toch tijd is om te batterijen op te laden. Vitamine D gaan ‘innemen’.

Wat de keuze betreft is de boyfriend geen moeilijk mens, ik ook niet hoor. De Maledieven, Hawaï, Mexico het kan voor mij allemaal. Dit jaar zijn we uiteraard op zoek gegaan naar een iets meer budget vriendelijke reis. Mijn vereiste zijn ieder jaar dezelfde.
1. Het moet een plek zijn waar ik nog niet geweest ben, er zijn te veel mooie plaatsen op aarde om telkens terug te keren naar die ene plek
2. Ik moet kunnen genieten van een nodige portie zon
3. Een mix van lui-lekkeren en cultuur

Dit jaar heb ik dit alles gevonden in…. Djerba!
Yes yes, Houmt Souk it is. Hotelletje aan het strand en vlakbij het centrum met zijn marktjes, synagoge, romeinse restanten etc. Ik kijk er al naar uit. Dit jaar gaan we door omstandigheden ook extra vroeg op vakantie, binnen 49 dagen vertrekken we al, dus ik kan zelfs al beginnen aftellen.

One happy Kelly.

I’ve got the summerfeelings!

De eerste lentedag is nog maar net gepasseerd maar ik proef de zomer al, in mijn hoofd is het al cocktail – jurkjes tijd! Ik ben al volop op de vakantiewebsites aan het afgaan om te bedenken naar waar de boyfriend en ik heen kunnen. Een zonnige bestemming met parelwitte stranden en palmbomen please. Graag ook nog een goede portie cultuur en coleur locale. Wel een beetje budgetgericht gezien onze ‘recente’ aankoop: een huis. Ondertussen zijn we al anderhalf jaar de trotste bezitters van een stukje vastgoed maar nog volop in verbouwing en verbouwingen zijn duur. Dus een zuinige zonnige vakantie voor ons dit jaar. Maar dat is nog wachten tot september, buiten het seizoen reizen is goedkoper en rustiger dus zolang we kinderloos zijn en daar van kunnen profiteren is het zeker het wachten waard. Wat wil zeggen dat mijn parelwitstrand nog een 5 a 6- tal maand op me moet wachten.

Maar niet getreurd, ik beur mezelf wel op met andere leuke zomeractiviteiten. Ik bedenk al volop cocktail avondjes, bbq’s, uitstapjes naar onze eigen kust. Er zijn zelfs al zonnige datums geprikt voor nog zonnigere uitstapjes (lees: picknick time in april!). Om maar te zeggen: ik ben een zomermens. Ik fleur meteen op wanneer er zonnestralen te zien. Wat ik zo geweldig vind aan dit seizoen? Wanneer je buitenkomt ruik je vaak de geur van vers gemaaid gras, de geur van bbq en gezeligheid hangt in de lucht, ’s morgens gewekt worden door fluitende vogeltjes en warme stralen in je gezicht, ’s avonds is het langer licht je kan heerlijk gaan joggen in het bos of nog snel een cocktail gaan nippen, teenslippers, de zalige frisse wind in je haren, fietstochtjes die spontaan leiden naar een ijsjeszaak, nachten die korter worden maar o zo fijne avonden, de spontaniteit die het seizoen met zich meebrengt, zwierige jurkjes, zonnen, warmte op je huid, spelende kindere buiten, verfrissende terrasjes, vrije dagen, ijsjes, watermeloen, zomerse fruitsla. En zo kan ik nog even doorgaan. Stiekem droom ik al van mijn vernieuwd terras. Voorlopig is alleen de binnenkant van ons huisje verbouwd maar vanaf volgende maand is het tijd om de tuin en de oprit onder handen te nemen. We gaan een groot terras aanleggen omzeild met lichtjes in de grond en een mooie BBQ. Gezellige avonden op ons terras zijn in aantocht! Stiekem zie ik me ook al zitten op het terras, met mijn naaimachine. Zalige naaien in het zonnetje. Al moet ik toegeven dat de praktische kant hiervan een beetje een obstakel leek, zelfs in mijn dromenland (hoe zie ik lijnen met de zon erop bijvoorbeeld?). In ieder geval: ik ben er klaar voor, het is uitzonderlijk warm voor de tijd van het jaar hoorde ik op het weerbericht. Wel laat het zo maar blijven, ZA-LIG!

Let the Sunshine in folks 🙂 ❤

Heimwee

Het ging niet zo goed met me vorige week, ik was slecht gezind zonder reden. Alles wat de boyfriend deed maakte me verdrietig, geïriteerd of boos. Niet dat hij echt iets fout deed, hij was gewoon toevallig in de buurt. Dus werd alle frustratie op hem uitgewerkt. Het arm schaap. Maar nu naar de oorzaak van mijn lichtgeraaktheid. Heimwee. Juist ja, ik miste gewoon het thuisfront. De week duurde lang voor me omdat ik wist dat ik in het weekend een bezoekje had gepland naar huis…

Toen werd het eindelijk zaterdag. Ik stond nog vroeger op dan wanneer ik moet werken, maar het was met de glimlach. De boyfriend werd uitgebreid vaarwel gekust en daar ging ik dan. Huphup, een uurtje rijden tot de Mami en co.

Als eerste stopte ik bij het ouderlijke huis om mijn mama op te pikken en mijn papa te knuffelen. Dan gingen we naar mijn zus, de babymachine! Na exact een maand kon ik de kleine Imke weer lekker knuffelen en achter haar aanhollen. Met verbazing heb ik gekeken hoeveel ze geleerd heeft op die maand, het is cliché maar het gaat zo snel. Kleine Imke heeft een trapje om bij haar broertje in het park te komen, zo kan ze zijn tutje geven, ze kan een eendjes puzzel maken, zegt ‘alla’ in plaats van ‘ola’, kan drinken gaan halen in de ijskast (als het niet uitmaakt welk blikje je krijgt), ze kent het geluid van een paard, en weet welk prentje de hond is, ze eet lekker zelf haar pannenkoeken en verwijst naar mij als ‘mee’ omdat meter blijkbaar nog te lang is. Haar peter noemt voorlopig ook nog ‘Pee’.
Toen het tijd was voor de baby’s hun dutje ben ik er met men zus op uit getrokken. Mama was babysitter van dienst terwijl wij lekker zijn gaan shoppen. Een paar aanwinsten en 3 uur later waren we alweer terug. Dan ben ik zoals de goede oude tijd frietjes gaan eten met mama en papa. In het frituur waar ik vroeger elke zaterdag m’n frietjes had. En ze hebben me super gesmaakt. Ik heb honderuit verteld tegen hen zonder dat ze er een speld tussen kregen. Dan was het alweer tijd om te vertrekken, ik had namelijk ook nog afgesproken met m’n vriendinnen. In de cocktailbar! 1 cocktail (bob…), een paar andere drankjes& tientalle roddels later moest ik dan weer naar huis vertrekken.

Om middernacht kwam ik thuis aan, doodmoe maar met mijn batterijen opgeladen voor de volle 100%! De rest van het weekend ben ik heel lief geweest tegen de boyfriend, hij had wel wat extra liefde verdiend 😉