Charlene

Truien, ik heb dat niet. Hooguit twee die al enkele jaren meegaan. In een ver verleden maakte ik een paar Julia truien maar daar ligt er geen één meer van in de kast. I’m just not that into sweaters.

Nu moet ik wel zeggen dat ik het deze winter miste in mijn kast, jeans aan, trui aan en lekker warm aangekleed (de temperaturen op kantoor voldoen niet aan mijn norm van warm, what can I say…). Sowieso was ik al verliefd op het charlene patroon uit LMV int boekske, en toen ik Wendy ermee zag was ik verkocht om het patroon ook te proberen.

Bij de preview van de ‘nieuwe’ see you at six collectie viel ik ook als een blok voor twee stofjes, waar ik vorige collecties twijfelde en achteraf toch zwichte speelde ik nu geen toneeltje en bestelde direct bij lancering de twee stofjes en hun bijpassende boordstof bij Wendy.

Ondertussen werd er eentje tijdens de kerstvakantie al omgetoverd tot een trui (Maat 38, met 10cm verlengd), die ik toch eens zo nu en dan uit de kast neem 😉 Zo ook, vorige zondag tijdens een wandeling in het zonnetje.

1549365652382.jpg

1549365471501.jpg

1549365553708.jpg1549365339245.jpg

1549365844036.jpg

Benieuwd welk stofje het nog werd? 3x raden… 😉

Liefs Kelli xXx

 

Even tussendoor

Soms heb ik helemaal geen tijd om te naaien. Druk druk, u kent dat wel. Zelfs dan kan ik het niet laten. Zelfs dan draait mijn hoofd overuren en blijven de ideeën komen. 

Dit idee ontstond toen ik een jurk voor mijn mama aan het maken was. De veritas gangers onder ons hebben dat vast al gezien, in menig V – winkel hangt een Harlequin (lmv) uit een paneelstofke op de pop. “Ooooh dat wil ik ook in deze stof” (duwt een lelijke rode spons stof in mijn handen)… Ik kijk naar haar met een schuine blik maar bedenk me dan dat ik haar toch niets kan weigeren.

Dus… ik tekende en naaide een Harlequin voor de mama, in rode spons maar dit terzijde. Toen deze klaar was wou ik haar een fotootje sturen en trok ik de jurk aan, ja wij hebben dezelfde maat, complimenten voor haar… U raadt het al. Ik was meteen verkocht aan de look and feel van de jurk.

Het idee om ook voor mij eentje te maken zat ergens in mijn achterhoofd en kwam bij het rommelen in mijn stoffenkast terug toen ik een stofje tegenkwam dat ik twee jaar geleden kocht. Het stofje won mijn hart toen ik voor het allereerst naar het stoffenspectakel ging. Met zijn 2 euro de meter kon ik het toen niet laten liggen. 

Op een dag wanneer er dus eigenlijk geen tijd was om te naaien stikte ik toch dit jurkje in elkaar. Wegens tijdsdruk (En teveel gedoe) werkte ik niet met beleg, aan de armen stikte ik de naadwaarde om en aan de hals gebruikte ik een strook uit dezelfde stof om te boorden.

Ja… na het eten van een ijsje zat er een vlek op de jurk die ik een uur aanhad. Oeps. 😉

Ook ja, ik veranderde weer van coupe, weg met de extensions. Ik ging voor blonde haren met een roze ombre.

Roos, het is gewoon mijn ding. Tot het volgende naaisel! Liefs, Kelli xXx