Alles of niets

Ik ben een alles of niets persoon. Of de hele zak chips gaat eraan of ik raak geen enkel chipje aan, of de hele doos koeken wordt verorberd of ik eet helemaal geen koekje. Of ik ga een uur fitnessen aan 120% of ik plof in men zetel en beweeg niet, tenzij om te zappen. Of ik maak een compleet verse maaltijd of ik eet een cornflakes, rechtstreeks uit het pak.

 De middenweg, het zogezegde grijs is bij mij ver zoek, laat staan dat ik er 50 tinten van heb. Ik zou ook een kommetje chips kunnen eten, 1 pakje koekjes of op een rustig tempo gaan lopen, joggen zelfs. Ik zou ook een maaltijd in de oven kunnen zetten of ik zou ook kunnen gaan slapen om 23uur in plaats van om 20u of 06u00.

Tenminste in theorie. In praktijk ben ik nu eenmaal een mens van uiterste. Als ik dieet doe ik dat met ’s morgens een potje yoghurt, ’s middags een beschuitje en ’s avonds wat sla. Als ik niet dieet doe ik dat met een pak koeken als ontbijt, een broodje als middagmaal en een drie gangen menu als avond maal.

Het is ook bijna onmogelijk om een compromis te maken met mij. Pas op, ik ben geen moeilijk mens he, 90% van de tijd ga ik u zeggen “het maakt me niet uit” en dat is dan ook echt zo. Maar in die overige 10% valt er geen land met me te bezeilen. Als ik zeg dat ik dan blauw wil zal het blauw worden. Ook al ligt oranje in de buurt van blauw en is dat een mooi compromis. Ik ben een alles of niets persoon.

1 keer per jaar kroon ik mezelf Koningin van KelliLand en zal iedereen doen wat ik leuk vind. Die 1 keer per jaar komt er dit weekend aan J Dit weekend ga ik namelijk mijn verjaardag vieren, naar goede jaarlijkse gewoonte doe ik dat niet 1 dag, waar ik het normaal bescheiden op een weekend hou ga ik dit jaar ongegeneerd voor 4 dagen mijn goesting. Zonder compromis. Bij deze mijn planning.

Vrijdag 12 februari: Stof shoppen op de markt in Maastricht

Zaterdag 13 februari: een dagje naaien afsluiten met een etentje en een feestje met heel wat vrienden en familie

Zondag 14 februari: Vertrekken naar de thermen, waar een zalige massage geboekt is en gaan eten in een all you can eat tapas bar.

Maandag 15 februari: Mijn eigenlijke verjaardag! Na een overnachting in de thermen kan ik gaan ontbijten in mijn badjas en nog een hele dag luieren in het bubbelbad en zweten in de sauna.

Ik ben een alles of niets persoon en voor mijn verjaardag mag het best eens alles zijn, ik word tenslotte maar 3keer 25 jaar! Hiep Hiep Hoera J

Advertenties

Naaien #10

Yes Yes, deze woensdag (07/05) was het zover: naailes met juf Leen :). Zo klinkt het best grappig.
Er was al wat heen en weer gemaild over verwachtingen en dergelijke. Een paar dagen voor de les stelde Naaijuf (zo zal ze in de toekomst noemen) voor om een badjasje te maken uit fleece of badstof. Dat was immer hetgeen waar zij ook mee gestart was, een tiental jaar geleden.
Ik zag het direct zitten, bij toeval had ik nog een zacht fleecje liggen, klaar voor verwerking tot een slaapzak. Deze Ikea fleece kreeg dus een nieuw doel en werd omgedoopt tot een badjas voor kleine mensjes. Het fleecje koste amper 2euro, maar ik heb er mijn plezier mee gehad!

Er zaten ook enkele first timers in voor mij… Eerste keer mouwen aanstikken, een zak en een kap, Slik!
20140510_170346 20140510_142822
Ziehier de zak en kap, zonder lostrekken, van de eerste keer BOENK erop :). Oke met schoonheidsfoutjes, maar deze zijn mij vergeven.

Het badjasje in zijn geheel laten zien is niet zo simpel, het trekt niet zo goed zonder model, maar alle dan… Hier een sfeerbeeld
20140512_084916 20140512_084941

Ik had nochtans wel gezocht naar een model 😉
IMG_20140511_220906

Vandaag nog het lint stikken, ja het is nog niet 100% af maar wordt toch al gedeeld en dan een nieuw projectje kiezen.
Tot naais 😉

Naaien #7

Het werd nu echt wel tijd. Hoe schattig al die mini jurkjes en rokjes ook zijn. Het werd tijd. Tijd om eens iets voor mezelf te maken, want dat was de reden da ik zo graag wilde leren naaien. Omdat ik verliefd ben op zwierige jurkjes, omdat ik mijn eigen exemplaren wil maken.
Ik heb enkele boeken met patronen en een gedetailleerde uitleg over hoe het jurkje in elkaar zetten, maar dat ziet er allemaal zo ingewikkeld uit. Wat ik ook heb is een jurkje dat ik heel graag draag. Wanneer ik dit binnestebuiten keer kan ik zien hoe het in elkaar is gestikt, dat ziet er helemaal niet zo moeilijk uit :). Het orgineel jurkje is van primark, een simpel model. Het bovenstukje bestaat uit twee stofdelen als ook de rok van de jurk.
I can do this…

Zo gezegd zo gedaan… Ik nam de outline over van de jurk.
Daarna werden alle kanten gezigzagd, de rokdelen aan elkaar gestikt. Tot daar geen probleem.
De rok omzoomen (hier kan ook nog wat aan een juistere techniek gewerkt worden).
Dan kwamen de armgaten en halsranden, hier zitten zeker nog wat fouten in en kan nog heel wat aan gesleuteld worden.
Dan kon ook het topje in elkaar gezet worden, als allerlaatste….
Topje en rok aan elkaar stikken! Hiervoor gebruikte ik de methode om een tailleband aan een rokje te bevestigen, dit ging heel vlotjes.
En TADDAAAAA, 4 uurtjes heeft het hele proces me gekost, hier is ze dan, men allereerste zwierig jurk for me by me.
Toch wel een beetje trots ja 🙂

1 2

3 4

Klein detail, mijn borsten zijn in de jurk gepropt! Daar zit ze dus veeeeeel te strak, volgende keer zal ik de jurk dus weer uit elkaar moeten halen en het voorpand van het topje vervangen door een groter stuk stof 😉 eentje waar ademen vanzelfsprekender wordt, haha. Maar toch was ik al happy happy.

Naaien #5

De laatste twee weekends was ik er niet aan toe gekomen om mijn machine uit de doos te halen door uitstapjes. Dus was ik extra blij dat er dit weekend niets op de kalender stond, vrije tijd is tijd om te naaien! 🙂 Woehoew.

Dit weekend had ik mijn singer naaiboek bijgenomen, het boek geeft eerst heel wat technieken mee en daarna staan er 75 werkstukken in. Heel uiteenlopend. Van kinderkledij over volwassen kledij tot picknickdekens en tafellopers.

Ik besloot om te beginnen met iets simpels, een babydekentje van fleece en een leuk stofje!
uiltjesstof fleecestof

De werkbeschrijving is heel simpel, twee vierkanten even groot met de goede kant op elkaar leggen, op elkaar stikken en een keergat laten van 10cm. Zo gezegd zo gedaan, toen ik de rechthoeken op elkaar spelde, was het dekentje excat even groot maar tijdens het stikken had ik opeens meer fleece… Fleece rekt dus! Dat staat bij deze genoteerd… Al bij al vind ik het een mooi resultaat, alleen aan de laatste zijde is een klein bobbeltje te bemerken, maar voor de eerste poging ben ik heel tevreden. Zo tevreden dat ik uit hetzelfde boek wantjes maakte in bijpassende stof. 1kant fleec, 1 kant uiltjes. M’n kleinste neefje is bij deze gesteld 🙂
fleece+wantjes

Omdat ik er zo veel plezier in had besloot ik voor een uitdaging te gaan, een kinderbroekje uit datzelfde boek! Het is eentje zonder patroon maar met een werkbeschrijving. Ik besloot om met dezelfde fleece te werken, lekker zacht en geschikt als pyjamabroek! Het knippen en in elkaar zetten ging heel vlot, maar het resultaat ziet er een beetje raar uit, het is gemaakt voor Imke, ze zal het volgende keer even moeten passen zodat ik kan zien wat hier is misgegaan….
fleecebroekje

Heimwee

Het ging niet zo goed met me vorige week, ik was slecht gezind zonder reden. Alles wat de boyfriend deed maakte me verdrietig, geïriteerd of boos. Niet dat hij echt iets fout deed, hij was gewoon toevallig in de buurt. Dus werd alle frustratie op hem uitgewerkt. Het arm schaap. Maar nu naar de oorzaak van mijn lichtgeraaktheid. Heimwee. Juist ja, ik miste gewoon het thuisfront. De week duurde lang voor me omdat ik wist dat ik in het weekend een bezoekje had gepland naar huis…

Toen werd het eindelijk zaterdag. Ik stond nog vroeger op dan wanneer ik moet werken, maar het was met de glimlach. De boyfriend werd uitgebreid vaarwel gekust en daar ging ik dan. Huphup, een uurtje rijden tot de Mami en co.

Als eerste stopte ik bij het ouderlijke huis om mijn mama op te pikken en mijn papa te knuffelen. Dan gingen we naar mijn zus, de babymachine! Na exact een maand kon ik de kleine Imke weer lekker knuffelen en achter haar aanhollen. Met verbazing heb ik gekeken hoeveel ze geleerd heeft op die maand, het is cliché maar het gaat zo snel. Kleine Imke heeft een trapje om bij haar broertje in het park te komen, zo kan ze zijn tutje geven, ze kan een eendjes puzzel maken, zegt ‘alla’ in plaats van ‘ola’, kan drinken gaan halen in de ijskast (als het niet uitmaakt welk blikje je krijgt), ze kent het geluid van een paard, en weet welk prentje de hond is, ze eet lekker zelf haar pannenkoeken en verwijst naar mij als ‘mee’ omdat meter blijkbaar nog te lang is. Haar peter noemt voorlopig ook nog ‘Pee’.
Toen het tijd was voor de baby’s hun dutje ben ik er met men zus op uit getrokken. Mama was babysitter van dienst terwijl wij lekker zijn gaan shoppen. Een paar aanwinsten en 3 uur later waren we alweer terug. Dan ben ik zoals de goede oude tijd frietjes gaan eten met mama en papa. In het frituur waar ik vroeger elke zaterdag m’n frietjes had. En ze hebben me super gesmaakt. Ik heb honderuit verteld tegen hen zonder dat ze er een speld tussen kregen. Dan was het alweer tijd om te vertrekken, ik had namelijk ook nog afgesproken met m’n vriendinnen. In de cocktailbar! 1 cocktail (bob…), een paar andere drankjes& tientalle roddels later moest ik dan weer naar huis vertrekken.

Om middernacht kwam ik thuis aan, doodmoe maar met mijn batterijen opgeladen voor de volle 100%! De rest van het weekend ben ik heel lief geweest tegen de boyfriend, hij had wel wat extra liefde verdiend 😉

Ziek weekend

Weekend en toch ziek zijn. Als je dacht dat mijn ziekte zou rekening houden met het weekend. Think again. Vrijdagavond was al hel, op welke manier ik ook zat/lag/hing, mijn neus zat dicht, mijn hoofd gonsde en ademen halen ging maar moeilijk. Een beetje proberen slapen en hopen dat ik zaterdag beter wakker werd dan maar… Ook tevergeefse moeite. Zaterdag voelde ik me zo mogelijk nog slechter. Die hoofdpijn wou mij maar niet verlaten en mijn neus bleef maar lopen. Alsof het een waterval was. Bovendien moest ik om het kwartier niezen wat een geweldige pijn boven mijn ogen veroorzaakte. Jeuj, weekend…

Maar er zijn maar twee dagen weekend en ik wou hier perse van genieten, want maandag moet iedereen namelijk weer gaan werken en zijn het weer vijf dagen voor er wat vrije tijd in zicht is. Dus ging ik naar de stoffenwinkel en startte ik een nieuw naaiprojectje, #3, zoals te lezen in de naaiblog van vandaag.

Verder had ik ook Italian night gepland op zondagavond met mijn vriendinnen ter aangelegenheid van mijn verjaardag dus ik moest en zou me beter voelen. Zaterdag sleepte ik me dan naar de winkel om alle inkopen te doen.

Verder keek ik op zaterdag nog heel veel TV al knuffelend met de boyfriend en wentelde ik me nog een beetje in zelfmedelijden omdat ik me maar niet leek beter te voelen. Niets bijzonder dus, ik had niet meer de zin om het huis uit te gaan. Ik wou gewoon liggen met een fleeceje en een heleboel kussens terwijl ik vertroeteld werd.

Zondagochtend was het dan eindelijk zover, eindelijk leken de symptonen af te nemen, woehoew! Wat heb ik gedaan met een beetje hernieuwde energie? Juist ja, als een wervelwind het huis gepoetst. Afwas, stofzuigen, dweilen,… Want er kwam bezoek en na een weekje slecht voelen was er weinig tot niets gebeurd op huishoudelijk gebied. Bovendien moesten de laatste inkopen nog gedaan worden want ik kan nu eenmaal niet alles in 1 keer meenemen. Nee iets vergeten en dan op zondag naar de winkel moeten rennen is veel leuker! En dan natuurlijk de Italian Menu: hapjes met mozerella, tomaat, basilicum, parmaham, Italiaanse salami, pesto, need I say more? Hoofdgerecht: tagliatelle carbonara volgens het recept van mijn papa en als dessert koekjes met nutella (yes de choco), mascarpone en praliné nootjes vergzeld van een glaasje amarreto. Jaja, het was gezellig boel gisteren in Limburg. Het huisje werd uitvoerig gekeurd, er werd gedronken, gelachen, bijgepraat, geroddeld en nieuwe plannen gemaakt. Mooie afsluiter van een niet zo mooi weekend. Nog eventjes werken en het is weer zover 😉

Greetings vanuit Limburg xXx

Plannen

Donderdag, vrijdag is echt niet zo ver af meer. En met vrijdag denk ik automatisch aan weekend. Opstaan die ochtend is net iets minder pijnlijk en op het werk is het al snel vijf uur, weeeeekend! 72uur van mij, van ons, om te doen waar we zin in hebben. En om te doen wat er moet gebeuren uiteraard – ook al heb ik daar geen zin in.

Woensdag, net het midden van de week, begint het al te malen in mijn hoofd. Dan begin ik al te denken met welke activiteiten ik  ons weekend bomvol plan. Want ook al is er niets leuker dan niets te doen hebben, opstaan en kijken waar de dag ons brengt, toch moet er soms gepland worden. Ik wil het namelijk allemaal gedaan hebben en allemaal gezien hebben. Ik wil en tijd voor mezelf en tijd voor ons en leuke dingen doen en vrienden zien en een proper huis en de was gedaan hebben en naar de cinema en gaan eten en de strijk doen en op familiebezoek. Veel druk op 72 uur, zoals je ziet kan ik onmogelijk alles op 1 weekend doen, dus wordt er gepland. Vooral wanneer ik naar het voormalig thuisfront ga – zo een 100 km verderop- ben ik een ware planner. Ik zorg ervoor dat ik voor dag en dauw vertrek, en op een tien tal uurtjes iedereen gezien heb. Ik begin ’s morgens bij mijn zus, omdat zij met haar twee baby’s altijd wakker is, nog voor dag en dauw. Ga verder met mijn ouders omdat deze mij altijd voorzien van lekker middag eten en kunnen bijpraten voor de hele familie en in de namiddag is het tijd voor mijn vriendinnen omdat deze dan eindelijk wakker zijn. ’s Avonds nog een hapje eten bij wie het me aanbied en dan weer naar Limburg, uitgeteld maar zo gelukkig. 

Dit weekend wil ik tijd om te naaien, enkele simpele dingen om de machine wat beter te leren kennen. Ik denk aan slabbetjes, mijn zus heeft twee baby’s (1 baby + 1 peuter – maar ze zal voor mij altijd ‘baby’ blijven) en dus nooit slabbetjes genoeg. Ook moeten de voorbereidingen voor mijn verjaadagsweekend getroffen worden, extra tafels en stoelen moeten geregeld worden, bestellingen bij bakker en beenhouwer, drank in huis halen en zelfs aan extra borden moet ik denken. Ik heb namelijk meer familie dan borden en plaats in mijn huis… En aangezien er zaterdag een delegatie voor mij happy birthday komt zingen wil ik graag dat ze dat al zittend kunnen doen, liefst met een rond buikje, vol lekkers. De wekelijkse kuis-was routine gaat heel vlot op zondag, zo vanzelfsprekend dat die automatisch ingepland staat. Maar deze zondag komt er ook bezoek, vriendin komt langs dus ik kan maar beter zorgen dat alles op tijd spik en span is en dat er lekker hapjes zijn zodat ze zich welkom voelt. Hapjes, drankjes en goed gezelschap, meer is er immers niet nodig om het weekend af te sluiten. Ja, al voor dat het weekend begint weet ik hoe ik het ga afsluiten. Waar past de boyfriend in dit alles? Hij mag mijn voetjes masseren op vrijdag avond, verbouwen op zaterdag en naar de bakker gaan op zondag. De lieverd! 😉