Louisa sewing competetion

De titel zegt het helemaal. Toch zijn er enkele titels in de running geweest:

– Bad time management

– Deadline 4 december

– Bloed, zweet en tranen

– Nooit meer!

– It’s been a hell of a ride

… Oke, ik ben aan het overdrijven. Ik had namelijk nog een dikke twee uur over voor deadline… 😉 Met enige (lees GROTE) trots toon ik u men aller aller aller eerste jas. Die dan ook nog eens genaaid werd voor een wedstrijd… Hoezo stress?

25 naaiende vrouwen in 1 ruimte, de Compagnie M wedstrijd was talk of the town tijdens het meet the sewer event.

Of ik niet ging meedoen werd me gevraagd.

Nee hoor, geen tijd en toch een beetje boven mijn niveau het naaien van een jas, niet?

Een paar dagen later klikte ik dan toch achteloos het patroon in mijn winkelmandje, want naaien is toch iedere keer opnieuw de lat hoger leggen dacht ik zo…

Ik was al langer verliefd op het Tinny paneeltje te koop bij Stof op Zolder en ik vond er bij Tinneke van Lizzy l’ousseau nog een prachtig blauw mantelstofje bij. Gooi daar nog wat gouden paspel tegen aan en we spreken van een match made in heaven.

De overvolle agenda negeerde ik. Het maken van de jas negeerde ik ook een tweetal weken tot ik op woensdag 1 december begon aan de jas. 4 days to go…

Op vrijdag 2 december zat ik nog met naaivriendin Inge op de spoed na een ernstig naai ongeval. (Alles kwam goed al is ze enkele dagen hobby onbekwaam.) De handleiding werd meegenomen naar de wachtzaal en daar besproken, kwestie van iets te doen hebben

tijdens het uren wachten. 😉

Ziehier, op twee uur van de deadline, een volledige jas. Ik ben alvast verliefd op het plaatje. Ik hoop jullie ook 😉

Liefs Kelli xXx

Advertenties

Een rondje cadeaus.

Hoewel het hier stil was heb ik niet stil gezeten. Ik beloofde nog enkele cadeautjes en maakte eindelijk eens werk van mijn ” belofte maakt schuld”. 

Aan mijn zus beloofde ik tijdens een dagje shoppen een jurkje met dierenprint voor Imke. Het stofje vond ik eerder toevallig toen ik snel voor wat fournituren binnensprong bij Lizzy l’ousseau. 

Aan een vriendin van een vriendin beloofde ik in een ver verleden een girly girl jurkje voor haar dochtertje. De stof werd in augustus gekozen, de jurk werd gisteren genaaid. Beter laat dan nooit?

Beide jurkjes zijn uiteraard Tinnykes van straight grain. Never change a winning team.

Aan mijn twee fantastisch vriendinnen die een al even fantastische zoon op de wereld zette beloofde ik een cadeauke met liefde. 

Op zijn geboorte kaartje stonden olifantjes, de stof keuze was snel gemaakt. Bijna even snel als de patroon keuze. Baby jasjes maken is zo ontspannend! 

Als laatste rolde er nog een chess sweater van onder mijn machine die ik pimpte met flock van madame. Enfin, zij pimpte hem in hoogst eigen persoon. Zie je dat ook zitten zo een persoonlijke trui? Hier moet je zijn! 

Dan denk ik dat het nu weer tijd is voor wat selfish sewing….

Liefs, Kelli xXx 

3 keer is scheepsrecht

Het begint moeilijk te worden om nog titels te vinden die niet zomaar zeggen ‘nog een jurk’. Maar om eerlijk te zijn, ja er komt nog een jurk 😃… Can’t help it… Jurkjes en ik dat is gewoon een match.

Over naar patroon/stof talk? Het betreft hier een stofje waarnaar ik lang op zoek ben geweest… Het geoefend oog herkent direct een see you at six stofje en vraagt zich waarschijnlijk af hoe het komt dat ik daar naar moest zoeken gezien ze in iedere shop, zowel baksteen als online te vinden waren… Wel, ik ging het niet doen, een stofje kopen dat ‘iedereen’ heeft… Om dan uiteindelijk die ‘iedereen’ te relativeren en weken na datum op zoek te gaan naar mijn favourite… maar goed: gelukt! (en ik scoorde er drie om eerlijk te zijn) Ik bemachtigde nog 2m van dit pareltje bij Madeline en kon weer lachen. Om te blijven lachen ging ik voor een reeds getest patroon en maakte ik mijn derde (scheepsrecht!) Hanna. Alleen voorzag ik de jurk deze keer van een circelrok. Die ik met een digitale handlijn er op maat aan tekende. (♡♡♡ voor Madame stof)

Picture time!

Hanna de derde werd net op tijd gestikt om te kunnen genieten van deze nazomerse dag. ik hoop alvast dat het zonnetje nog even van de partij blijft want er zijn nog jurken in het verschiet!

Liefs, Kelli xXx 

Pan Am

Een tijdje geleden kreeg ik zoals alle abonnees de melding in mijn mailbox dat de nieuwe workshops bij Madeline online stonden. En jullie weten hoe dat gaat, het leven is aan de snelle beslissers op dat vlak! Bovendien weet ik uit voorgaande ervaring dat het daar telkens een gezellige boel is. Koffie, koekjes een lekker lunch en deskundig advies, dat maakt me nu echt gelukkig.

Nu staat er tussen de workshops al sinds vorige keer eentje dat mijn aandacht trekt. De Pan Am dress. Niet alleen vervult het mijn kinderdoom om een stewardesje te zijn, het jurkje steekt gewoon mijn ogen uit. 

Ik twijfelde nog even, u kent dat wel, drukke agenda ver van huis… Maar toen er na twee weken nog een plekje vrij was zag ik dat toch als een teken. Impulsief schreef ik me op een avond laat dan toch in.

Pan Am, here I Come. 😉

Helaas raadpleegde ik m’n agenda niet naar behoren en pikte ik dus eigenlijk maar een halve workshop mee wegens omstandigheden. Waardoor ook het resultaat wat op zich liet wachten maar eind goed, al goed: ik presenteer u mijn stewardess look.

Ik ging voor een zeer atypische rok lengte voor mijn doen maar bleef uiteraard trouw aan de kleur roze. De hele jurk heeft een hoog retrogehalte door de snit in combinatie met de lengte. Nog niet 100% overtuigd van de rok lengte hangt hij nog steeds in de kast… Maar de stof en de snit is daar eigelijk te schoon voor… Nog even in twijfel wat te doen met deze dus!

Tips en meningen meer dan welkom!

Liefs, Kelli xXx 

Time is money

Wanneer tijd te koop zou zijn dan zou ik met plezier iedere dag een beetje extra tijd bijkopen, schrap het woord beetje’ maar. Ik zou gewoon een extra dag in de week aanbreien, of een extra avond aan mijn avond toevoegen. Een avond om te ontspannen en een avond om te doen wat moet gebeuren. Afwas, was, eten maken, dat soort dingen. Iedere dag opnieuw.

Ik kom niet toe met 24uur op een dag. Als ik dan door instagram scrol en lees dat ook Beycone maar 24uur op een dag heeft dan verbaasd me da niet nee. Dan heb ik niet iets van dju seg, hoe speelt ze dat toch klaar? Nee, dan heb ik iets van, ja met een personal coach, chef, nany, stylist en drie poetsvrouwen zou het me ook lukken…

Waar ik van opkijk zijn de mensen die in diezelfde 24uur het klaar te spelen om voor vijf kinderen te zorgen, een gezonde maaltijd op tafel te toveren, deze dan ook stijlvol te fotograferen in een spic en span ruimte en vervolgens een uurtje gaan lopen om dan af te sluiten met een beetje yoga want dan komen ze geheel tot rust. Alsof dat dan niet genoeg is lezen ze de ene bestseller na de andere en lopen die vijf kinderen in zelfgemaakte kledij rond. (Het kan zijn dat u zich hier in herkent, niets dan respect voor deze mensen uiteraard 😉 )

Hoe mijn dag dan gegaan is?  Wel waarschijnlijk ben ik ergens tussen het tandenpoetsen en kleren aantrekken de trap afgestommeld om net op tijd op het werk aan te komen, een hele dag in de weer te zijn met telefoons en facturen zodat ik weer eens vergat de dokter te bellen voor een afspraak om dan na het werk te rennen naar mijn afspraak, waar ik naar gewoonte net niet op tijd geraak om vervolgens een uithaalmaaltijd in de winkel over mijn deur te halen en deze in de micro te gooien. Terwijl die maaltijd opwarmt benut ik de tijd (vind ik al enorm multitasken van mezelf) om mijn was te plooien en eventueel een nieuwe machine te programmeren. Dan loop ik met mijn opwarmmaaltijd in de hand van boven naar beneden met spullen en vuile was om vervolgens te constateren dat ik toch beter even al zittend eet. Meestal ga ik dan ter plekke, op de trap of op de badrand even zitten om vervolgens daar ook het bakje achter te laten en als een wervelwind te stofzuigen of te… (Nota: op het einde van de dag, net voor slapen gaan zal ik mijn bakje van mijn opwarm maaltijd terug vinden en eens diep zuchten). Dat ik daarna niet met plezier mijn sportschoenen aantrek en een uurtje ga zweten zal u niet verbazen. Maar zelfs dingen die ik leuk vind zoals naaien, lezen, een goeie film kijken komen er niet van op weekavonden. Tel daar bij dat ik op vrijdag en zaterdagnacht omstreeks 23u aan een shift als barmeisje begin en u kunt de vrije uren tellen op uw vingers.

Pas op, ik kan daar niet over klagen, ik kies er uiteraard zelf voor om meer dan 38u op job 1 te werken en dan nog eens gemiddeld 10-15u op job 2. Ik kies zelf voor twee jobs en een heleboel afspraken tijdens de werkweek, ik kies zelf voor een drukke agenda. Iedere week denk ik weer, deze keer niet, deze keer laat ik hem lekker leeg staan, waarna hij weer gevuld wordt met de ene afspraak na de andere. Heel soms lukt het me, dan heb ik een lege dag, met het schaamrood op de wangen moet ik dan toegeven dat ik niets vruchtsbaar doe met zo een avond en hem gewoon verspil aan een programma waar ik de volgende dag noch de titel noch de inhoud van kan navertellen.

Waar dit verhaal naar toe gaat hoor ik u al ergens van de tweede paragraaf denken? Onlangs las ik ergens de manier om dagen productiever te maken. Als u nu denkt dat er een wondermiddel komt waardoor de klok trager gaat moet ik u teleurstellen. De truc der trucs is vroeger opstaan.

Uiteraard had ik dat zelf ook kunnen bedenken ja. Maar het is iets dat maar weinig mensen doen. Zelden of nooit hebben mensen een dag voor hun dag. Nochtans kreeg ik van thuis uit wel dat voorbeeld mee, ik herinner mij nog goed, tegen de tijd dat ik naar school vertrok was mijn mama al klaar met het bereiden van het avond eten. Ja, u leest dat goed. Nog voor mijn dag begon slaagde moeder de vrouw erin om de was te doen van een gezin van vijf, iedereen van bokes te voorzien en ook al het avond eten klaar te hebben. Sommige dagen was ze zelf al naar de winkel geweest of was de vloer al gedweild, als een echte super woman ofzo.

Nu lijkt dat niet echt iets voor mij een dag voor mijn dag. Begrijp me niet verkeerd, ik kan best tegen weinig slaap. Op zaterdagochtend kom ik om 07u00 – 08u00 thuis van de nachtshift om vervolgens om 13u00 alweer op te staan. Maar dat voelt voor mij niet aan als onnoemelijk vroeg. Het zal iets zijn met de psygologie van nummers. Een kronkel in mijn hoofd….

Nu moet ik ook toegeven dat ik bij de groep mensen hoor die helemaal niet onnoemelijk vroeg moeten opstaan. Op een standaard werkdag heb ik ruim genoeg tijd als ik opsta om 08u00. (Dat ik vervolgens blijf liggen tot 08u15 en dan toch nog van de trap ren terwijl ik mijn broek aantrek is bijzaak). Ik zie mezelf niet echt om 06u00 uit mijn bed komen om een rondje te gaan joggen, even een hoofdstuk te lezen of me achter mijn machine te zetten. Maar… Ik zou er op weekbasis zo maar even 10uur mee kunnen winnen. 10 uur die volledig van mij kunnen zijn, dat is het equivalent van een extra dag… En ben ik daar mijn bericht niet mee begonnen? Dat ik daar geld voor zou geven? Blijkbaar heb ik die extra dag al in mijn bezit, mits een beetje snoeien in mijn slaap… Wanneer ik om 23u00 ga slapen zijn dat nog altijd 7 zalig uren om te knorren..

Of dit werkt? Ik test het de komende tijd even voor u uit, kwestie dat u geen tijd verliest aan een experiment dat niets oplevert. 😉

Waarom dit relevant is? Ah… Wat denken jullie dat ik met die extra uren ga doen? Juist ja…

Liefs Kelli, xXx

Mini Baby

Ik vertelde eigenlijk al een jaar geleden dat ik iets kon afvinken van mijn bucketlist… Maar kwam er vervolgens nooit op terug. Geen idee waarom niet want het is eentje om trots op te zijn. Pas toen ik een klein duwtje in de rug kreeg van een vriendin die me aanspoorde mijn bucket list eens up- to-date te stellen dacht ik weer aan de tab…

Het is thans geen kleintje dat doorstreept kan worden… In juni 2015 werd ik namelijk trotse eigenaar(es) van een Mini Cooper. Bij familie en vrienden beter bekend als ‘baby’.

Anders dan de foto doet vermoeden gaat het niet om een zwarte maar een cobalt blauw exemplaar, belangrijke nuance 😉

11745358_10207079087952854_2764538126057923242_n.jpg

Bij het doornemen van de tab denk ik telkens, goh daar zou ik toch wat meer mee moeten doen… Meer dingen voor plannen… Maar dan gebeurd het leven (zoals ze dat zo schoon zeggen) en vergeet ik het weer… In iedere geval, deze maakt me nog iedere dag blij!

Liefs, Kelli xXx

Tropische rok

… voor tropische temperaturen. Veel meer uitleg hoeft deze post niet. Enkel nog een ode aan het stofje? Man wat is dat geweldig! Het voelt echt alsof ik niets aanheb terwijl ik door de hitte dartel. Leuk detail, ik kocht hem aan -50%, laat soldenkoopje.

Geniet nog van jullie  Indian summer en tot volgende week.

Liefs, Kelli xXx